جواد پورسعید در نقد عکسی مستند اجتماعی از یاسر بایستی، با تمرکز بر ترکیب‌بندی، تضادهای نوری، عناصر بصری و نشانه‌های موجود در تصویر، به خوانشی از مفهوم انتظار، فقر و ورود زودهنگام کودک به دنیای بزرگ‌سالان می‌پردازد؛ تصویری که در آن نگاه پسربچه به دوردست، کلاه بزرگ و دست تکیه‌داده بر تنه درخت، زمینه‌ساز شکل‌گیری روایتی تأمل‌برانگیز است.

نقد عکس
عکاس: یاسر بایستی
منتقد: جواد پورسعید

عکسی مستند اجتماعی از پسربچه‌ای که به دوردست‌ها نگاه می‌کند. پیراهن سفید او در کنار شلوار مشکی، تضاد روشنی از نظر تیرگی و روشنی ایجاد کرده است؛ هرچند پس‌زمینه بیش از حد روشن ثبت شده و این امر ممکن است از وضوح برخی جزئیات آن کاسته باشد.

در پس‌زمینه و در امتداد تنه‌های خشک درختان، آثاری از تور دیده می‌شود که موضوع دریا و ماهیگیری را در ذهن تداعی می‌کند.
در چهره آفتاب‌سوخته پسربچه، نوعی انتظار و نگرانی به چشم می‌خورد. کلاهی که از سر او بزرگ‌تر است، می‌تواند نشانه‌ای از فقر خانواده باشد. شاید این کلاه به شخص دیگری تعلق داشته و اکنون به پسربچه رسیده باشد؛ شخصی که انتظارش را می‌کشد یا در غیاب پدر یا یکی از نزدیکانش، جای خالی او را احساس می‌کند. به هر حال، این کلاه بزرگ می‌تواند در ذهن بیننده نشانه‌ای از ورود زودهنگام او به دنیای بزرگ‌ترها باشد.
کادر عمودی، متناسب با قامت پسربچه انتخاب شده است. ارائه عکس به‌صورت سیاه‌وسفید نیز توجه را از رنگ‌ها دور می‌کند و به فرم، بافت و تضادهای روشنایی عناصر موجود در تصویر معطوف می‌سازد.
نگاه پسربچه به سوی دریا، کلاه بزرگ و دستی که تنه درخت را در بر گرفته است، در کنار یکدیگر، روایتی از انتظار را شکل می‌دهند؛ انتظاری که می‌تواند در ذهن بیننده به انتظار برای بازگشت پدر یا یکی از نزدیکان تعبیر شود. البته این برداشت، یکی از تفسیرهای ممکن از تصویر است و نه معنایی قطعی که صرفاً از عناصر قابل مشاهده بتوان به آن رسید.

  • نویسنده : جواد پورسعید