معرفی - پایگاه خبری تخصصی اتاق روشن پرس

کتاب «همکاری: تاریخ بالقوه‌ای از عکاسی» با به چالش کشیدن ایده عکاسِ نابغه و تنها، نشان می‌دهد که عکاسی بیش از آن‌که حاصل نبوغ فردی باشد، کنشی جمعی است که در بستر قدرت، ثروت و روابط انسانی شکل می‌گیرد.

کتاب «i am (not) your mother» اثر هادی بری، با کنار هم نشاندن تصاویر، نوشته‌های شخصی و اسناد خانوادگی، تجربه‌ای عاطفی و صمیمی از رابطه مادر و دختر را پیش می‌کشد؛ رابطه‌ای که میان فقدان، رنج، عشق و بازنگری در گذشته شکل گرفته است.

کتاب «Grace» حاصل همکاری هفت‌ساله اسکات اوفن و همسرش گریس است؛ مجموعه‌ای از عکس‌های سیاه‌وسفید که با اتکا به صمیمیت، بازی و خیال، تجربه پیری، نقش‌های جنسیتی و دگرگونی‌های زندگی را به تصویر می‌کشد.

کتاب «What the Rain Might Bring» با عکس‌های سیاه‌وسفید دیلن هاستور جهانی مرطوب، رازآلود و سرشار از موجودات و آیین‌های عجیب را تصویر می‌کند؛ جهانی که میان واقعیت و تخیل معلق است و بازتابی از سردرگمی و ابهام در عصر «پساحقیقت» به شمار می‌رود.

بازنشر کتاب «Office / LA Office» از لارس تونبیورک پس از بیش از دو دهه، بار دیگر نگاه انتقادی این عکاس سوئدی به فضای کار اداری را زنده می‌کند؛ تصاویری که با طنزی تلخ، پوچی، استرس و روزمرگی زندگی کارمندی در شرکت‌های بزرگ را به تصویر می‌کشند.

بتینا گروسمن، هنرمند منزوی ساکن هتل افسانه‌ای چلسی در نیویورک، دهه‌ها هر سطح از آپارتمانش را با آثار هنری پوشاند؛ انباشته‌هایی از مجسمه‌ها، عکس‌ها و طرح‌ها که اکنون بخشی از آن‌ها برای نخستین‌بار در نمایشگاهی در گلاسگو به نمایش درآمده است.

تونی هرتز عکاس آمریکایی با بیش از سه دهه تجربه است که در کنار ثبت پرتره شخصیت‌های برجسته جهانی، در پروژه‌های شخصی خود به دنبال روایت‌های شاعرانه از نور، سایه و زندگی روزمره می‌گردد.

جلال‌الدین سخا، هنرمند و روزنامه‌نگار برجسته، با بیش از سه دهه فعالیت مستمر در عرصه‌های عکاسی خبری و هنری، روزنامه‌نگاری، گرافیک مطبوعاتی و هنرهای تجسمی، به عنوان چهره‌ای چندوجهی شناخته می‌شود. فعالیت حرفه‌ای او که از سال ۱۳۷۱ با عکاسی آغاز شد، تاکنون در قالب بیش از ۲۰۰ نمایشگاه داخلی و خارجی، همکاری با نهادهای فرهنگی متعدد و کسب افتخارات گوناگون، به ثمر نشسته است.

بخش نخست زندگی و کارنامه مارگارت بورک-وایت، عکاس نامدار آمریکایی، به سال‌های شکل‌گیری شخصیت هنری او، ورودش به عکاسی صنعتی، همکاری با مجله فورچون و سفرهای مهمش به شوروی می‌پردازد؛ مسیری که از او یکی از اثرگذارترین چهره‌های تاریخ عکاسی خبری و مستند ساخت.

سیتیچای مایکپاندین، عکاس خیابانی و از فینالیست‌های LensCulture Street Photography Awards 2025، در مجموعه‌ خود با عنوان «حضورهای غایب؛ تصاویر شاعرانه از خیابان‌ها» نگاهی شاعرانه، مینیمال و تأمل‌برانگیز به زندگی شهری ارائه می‌دهد؛ نگاهی که بیش از روایت مستقیم، بر سکوت، ابهام و ردهای ناپیدای حضور انسان تمرکز دارد.