سانتاگ در نظریات خود، عکاسی را صرفاً یک فعالیت هنری یا فنی نمی‌دید؛ بلکه آن را یک «عملکردِ سیاسی و اخلاقی» تلقی می‌کرد

«اتاق روشن» تنها کتابی درباره‌ی عکاسی نیست؛ یک سفرِ درونی و دردناک است که از میان آلبوم‌های خانوادگی می‌گذرد. رولان بارت در این اثر، با کنار گذاشتنِ عصایِ خشکِ منطق، به دنبالِ جوهرِ زندگی در قاب‌های ساکن می‌گردد. در دومین شماره از مجموعه‌ی «کُدِ بارت»، به بررسی ساختارِ دوگانه‌ی این کتاب می‌پردازیم و واکاوی می‌کنیم که چگونه مرگِ مادر، به موتور محرکِ یکی از مهم‌ترین نظریاتِ تاریخ عکاسی تبدیل شد. اگر می‌خواهید بدانید چرا بارت «عکس باغ زمستانی» را از ما پنهان کرد، این مقاله راهنمای شماست.

با رونمایی از «شناسنامه اصالت اثر» و عملیاتی شدن امکان «توثیق آثار» در نظام بانکی و همچنین برنامه‌ریزی برای «خرید اعتباری آثار»، آثار هنری رسماً به عنوان دارایی‌های معتبر مالی در ایران به رسمیت شناخته شدند.

شمیم علیزاده با تبیین مفهوم نوظهور «بانکداری هنر»، از برنامه‌ریزی گسترده برای راه‌اندازی پلتفرم‌های بین‌المللی فروش آنلاین و حمایت تمام‌قد گروه مالی گردشگری از صادرات آثار هنرمندان ایرانی به عنوان سفیران فرهنگی خبر داد.

مسابقات جهانی ۳۵Awards در جدیدترین فراخوان ماهانه خود، عکاسان سراسر دنیا را به چالش کشیدن نگاه خلاقانه در ۱۲ موضوع متنوع، از مینیمالیسم سوژه‌های متروک تا بازنمایی آینده با هوش مصنوعی، دعوت کرد.

آیا عکس‌ها صرفاً اسنادی بصری برای ثبت تاریخ هستند یا ابزاری برای جریحه‌دار کردن روح؟ رولان بارت، فیلسوف نامدار فرانسوی، در شاهکار خود «اتاق روشن»، عکاسی را از بند تعاریف خشک آکادمیک رها کرد و میان دو تجربه متمایز مرز کشید: «استودیوم» که ما را به آگاهی فرهنگی می‌رساند و «پونکتوم» که همچون تیری قلبمان را نشانه می‌رود. در قاب نهم، ضمن بررسی دقیق این دو مفهوم، به تئاتر ارواح در عکاسی خیابانی سفر می‌کنیم و با تحلیل آثار «ویویان مایر»، در جستجوی آن لحظه‌ی قطعی خواهیم بود که زبان در برابر عکس باز می‌ماند و سکوت آغاز می‌شود.

مهدی شفیعی، معاون امور هنری وزیر فرهنگ، در دیدار با معاون امور رسانه‌ای و تبلیغات، بر لزوم تدوین تفاهم‌نامه‌ای جامع برای حمایت تبلیغاتی از هنرمندان و بهره‌گیری از ابزارهای نوین ارتباطی جهت عبور از محدودیت‌های فضای مجازی تأکید کرد.

روایت نمایشی «سنگ صبور» با اجرای گروهی از مروجان و فعالان حوزه فرهنگ، روز سه‌شنبه ۵ خردادماه ۱۴۰۵ در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد و با پیوند دادن ادبیات شفاهی ایران به آثار هنرمندان مدرن اسپانیا، تجربه‌ای متفاوت از مواجهه با هنر و تاب‌آوری را پیش روی مخاطبان گذاشت.

عکاسی، پیش از آنکه هنرِ به دست آوردن باشد، هنرِ «واگذاشتن» است

رولان بارت با کتاب «اسطوره‌شناسی‌ها» به ما آموخت که چگونه تصاویر را به مثابه‌ی کدهایی سیاسی و فرهنگی «بخوانیم»، اما در «اتاق روشن» به کشف بزرگ‌تری نائل شد: اینکه عکس در عمیق‌ترین لایه‌ی خود، فراتر از هر زبانی می‌ایستد. در این مقاله، نخستین کُد از مجموعه‌ی دهگانه‌ی بارت را بررسی می‌کنیم؛ گذارِ پرماجرای او از دنیای پرهیاهوی نشانه‌ها به ساحتِ صامت و مادیِ «این-بوده-است». جایی که فیلسوف، قلمِ نشانه‌شناسی را زمین می‌گذارد تا در برابر عظمتِ حضور، سکوت کند.