به گزارش اتاق روشن پرس، نمایشگاه «روز تا روز» با کیوریتوری سارا ساسانی و آثاری از دانشجویان، در نگارخانه لیام افتتاح شد. این نمایشگاه با رویکردی مفهومی و با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی، به ثبت سکوتهای روزمره و تکرارهای پنهان در زندگی روزانه پرداخته است و مخاطب را به تأمل درباره زمان، عادت و روزمرگی دعوت میکند.
نمایشگاه «روز تا روز» روایتی تصویری از لحظات گمشده در تکرارهای روزمره است. ترمه مسگرها، عکاس این مجموعه، با عشق و علاقهای وصفناپذیر از سال ۲۰۱۸ بهصورت مستقل وارد عرصه عکاسی مفهومی شده است. او با بهرهگیری از تکنیک نوردهی طولانی، تلاش کرده است تا گذر زمان را در کنار ثبات سوژهها به تصویر بکشد و مفاهیمی را که در ذهن دارد، به مخاطب منتقل کند.
کیوریتوری؛ سارا ساسانی
این نمایشگاه با کیوریتوری سارا ساسانی، هنرمند و پژوهشگر حوزه عکاسی، طراحی و چیدمان شده است. انتخاب آثار، چینش فضایی و نحوه ارائه تصاویر، همگی با نگاهی حرفهای و دقیق انجام شدهاند تا مخاطب بتواند ارتباطی عمیقتر با مفاهیم پنهان در آثار برقرار کند. کیوریتوری سارا ساسانی، به نمایشگاه «روز تا روز» هویتی یکپارچه و معنادار بخشیده است.
ترمه مسگرها؛ عکاسی که از دل اینستاگرام متولد شد
ترمه مسگرها، عکاس این مجموعه، تحصیلات خود را در مقطع دیپلم به پایان رسانده و هیچگاه تحصیلات آکادمیک در حوزه عکاسی و نقاشی نداشته است. با این حال، عشق به هنر و تصویر، او را به مسیر عکاسی مفهومی کشانده است. او درباره آغاز مسیر هنری خود میگوید: «همیشه دوست داشتم که عکاسی را ادامه بدهم. از سال ۲۰۱۸ تقریباً بهصورت مستقل شروع کردم. از طریق اینستاگرام با هنرمندان و اساتیدی آشنا شدم و قبل از دوران کرونا ارتباطم با آنها آغاز شد؛ در دوران کرونا بیشتر کلاسهای آنلاین را با آنها تجربه کردم. طرز فکرشان به من خیلی نزدیک بود و هر چیزی که تا الان یاد گرفتم، خیلی از آنها یاد گرفتم، بهویژه در حوزه عکاسی مفهومی و چیدمان.»
چرا عکاسی مفهومی؟
ترمه مسگرها درباره انتخاب مسیر عکاسی مفهومی میگوید: «من چون نقاشی را هم دوست داشتم، همیشه آرزو میکردم عکسهایی که میگیرم ترکیبی از عکس و نقاشی باشد. اگر دقت کنید، در کارهای من عکس شارپی ندارم که بگویم یک عکاسی دقیق و کلاسیک است. تقریباً همیشه کارهایم به این شکل است که بتوانم مفهومی که در ذهنم هست را به مخاطب منتقل کنم.»
سکوتهای روزمره؛ ایده اصلی نمایشگاه
مجموعه حاضر با عنوان «سکوتهای روزمره» به روایت روزمرگیهایی پرداخته است که همه ما با آنها درگیر هستیم. کارهایی که بارها و بارها تکرار میشوند، در پسزمینه زندگی محو میشوند و به صورت عادت درمیآیند. مسگرها درباره این مجموعه توضیح میدهد: «این کارها در طول روز دائماً تکرار میشوند؛ کارهایی که انگار از یاد میروند و خیلی سطحی به آنها نگاه میشود. زمان خیلی پایین است و شما نمیدانی چه میشود. به همین دلیل از تکنیک نوردهی طولانی استفاده کردم تا بتوانم گذر زمان را نشان دهم.»
تکنیک نوردهی طولانی؛ روایت گذر زمان
استفاده از تکنیک نوردهی طولانی در این مجموعه، یکی از ویژگیهای شاخص نمایشگاه «روز تا روز» است. این تکنیک، امکان ثبت حرکت در طول زمان را فراهم میکند و به مخاطب اجازه میدهد تا گذر لحظات را در یک قاب واحد مشاهده کند. مسگرها میگوید: «قصدم این بود که حرکت را نشان دهم؛ سوژه همیشه در این کارها ثابت است و زمان با حرکات نشان داده میشود. سوژه که اینجا ثابت است، کارهایی که انجام میدهد همه ثابت هستند و در طول روز در حال تکرار. این زمان است که در حال گذر است.»
تکرار و عادت؛ مفاهیم کلیدی مجموعه
مجموعه «سکوتهای روزمره» به خوبی نشان میدهد که چگونه تکرار و عادت، بخش جداییناپذیر زندگی روزمره ما هستند. مسگرها با نگاهی هنرمندانه، این تکرارها را به تصویر کشیده است تا مخاطب را به تأمل درباره زندگی روزمره و لحظاتی که از نظرها پنهان میمانند، دعوت کند. این آثار، یادآوری میکنند که در میان تکرارها، لحظاتی ناب برای مکث و تفکر وجود دارد.
سارا ساسانی؛ کیوریتوری با نگاه تخصصی
سارا ساسانی به عنوان کیوریتور این نمایشگاه، با انتخاب و چیدمان دقیق آثار، توانسته است فضایی خلق کند که مخاطب را به عمق مفاهیم آثار ببرد. نگاه تخصصی او به هنر مفهومی و عکاسی، به نمایشگاه «روز تا روز» هویتی منحصربهفرد بخشیده است. ساسانی با سالها تجربه در حوزه کیوریتوری و هنرهای تجسمی، توانسته است ارتباطی مؤثر میان آثار و مخاطبان برقرار کند.
نمایشگاه روز تا روز؛ دعوتی به تأمل و مکث
نمایشگاه «روز تا روز» فرصتی است برای توقف و تأمل درباره زندگی روزمره و تکرارهای پنهان آن. این نمایشگاه، مخاطبان را به دیدن لایههای پنهان زندگی روزمره دعوت میکند و یادآوری میکند که در میان تکرارها، لحظاتی ناب برای مکث و تفکر وجود دارد. هنر ترمه مسگرها، فراتر از یک تصویر، روایتی از زمان، تکرار و انسان است.
هانیه علیاکبر، کارشناس آمار از دانشگاه فردوسی و کارشناس ارشد آمار زیستی از دانشگاه تهران است. او در دوران دانشجویی به عکاسی علاقهمند شد و بهتدریج دریافت که سبک نوشتاری موردعلاقهاش جستار (مقالهنویسی شخصی) است؛ قالبی که به نویسنده اجازه میدهد دیدگاه شخصی خود را بدون الزام به قطعیت علمی بیان کند.
او اکنون در یک شرکت دارویی مشغول به کار است و با بیماران و آزمایشهای بالینی سروکار دارد. با وجود ماهیت تخصصی کارش، واژه «آمار» کمتر در متن روزمرهاش دیده میشود.
هانیه تأکید دارد که روزمرگی هم در کار اداری و هم در زندگی شخصی حضوری پررنگ دارد؛ اما معتقد است گاهی برای رسیدن به نتیجه مطلوب در پروژههای درمانی، باید از پروتکلهای ازپیشتعیینشده خارج شد و مسیر را تغییر داد.
او همچنین به تأثیر انزوای اجباری (مانند دوران کرونا) اشاره میکند و میگوید چنین تنهاییای، برخلاف خلوت انتخابی، لذتبخش نیست و باعث گمشدن هویت فرد میشود.
در پایان، او مفهوم چرخه روزمرگی را با نور روز و روشن و خاموش کردن چراغ پیوند میزند؛ چراغی که آغازگر و پایانبخش روز است




- نویسنده : امیر حسنی پارسا







Wednesday, 14 October , 2026