بحث درباره آینده دوربین‌های فوجی‌فیلم بار دیگر داغ شده و این‌بار توجه‌ها به حسگرهای DGO یا Dual Gain Output جلب شده است؛ فناوری‌ای که می‌تواند دامنه دینامیکی بالاتری را در اختیار دوربین‌های APS-C و مدیوم‌فرمت این برند قرار دهد و مسیر تازه‌ای پیش‌روی سری‌های X و GFX بگذارد.

Nilofer Khan

وقتی صحبت از انتخاب دوربین‌های مدیوم‌فرمت یا APS-C به میان می‌آید، نام فوجی‌فیلم معمولاً یکی از نخستین گزینه‌هایی است که مطرح می‌شود. این شرکت در هر دو بخش جایگاه قدرتمندی دارد و به نظر نمی‌رسد این موقعیت به این زودی تغییر کند. با این حال، فوجی‌فیلم برای حفظ این برتری، ناگزیر است به آینده فناوری حسگرهای خود نیز فکر کند؛ به‌ویژه این پرسش که آیا این برند سرانجام به سراغ حسگری تازه خواهد رفت که دامنه دینامیکی فوق‌العاده‌ای ارائه دهد یا نه.

در گزارشی تازه، وب‌سایت FujiRumors این احتمال را مطرح کرده که حسگر DGO سونی می‌تواند به گزینه‌ای برای آینده دوربین‌های فوجی‌فیلم تبدیل شود. این نوع حسگر پیش‌تر در دوربین‌هایی مانند Sony a7R VI و Panasonic S1 II دیده شده و توجه زیادی را به خود جلب کرده است. اما پیش از پرداختن به این احتمال، باید دانست حسگر DGO دقیقاً چیست و چرا اهمیت دارد.

فناوری DGO به گونه‌ای طراحی شده که هم‌زمان خروجی‌های High Conversion Gain و Low Conversion Gain را ثبت و با یکدیگر ترکیب می‌کند. حاصل این فرآیند، دامنه دینامیکی بسیار بالا در ISOهای پایین است؛ قابلیتی که به‌ویژه برای عکاسان منظره اهمیت زیادی دارد. برای نمونه، Sony a7R VI دامنه دینامیکی ۱۲.۵۶ استاپ را با سرعت خوانش ۲۰ میلی‌ثانیه ارائه می‌دهد، در حالی که Sony a1 II با سرعت خوانش سریع‌تر ۳.۸ میلی‌ثانیه، دامنه دینامیکی ۱۱.۶۱ استاپ را ثبت می‌کند. در عین حال، استفاده از DGO بدون مصالحه نیست و در عکاسی با شاتر الکترونیکی ممکن است تا ۱.۵ استاپ از دامنه دینامیکی کاهش یابد.

با این توضیح، این پرسش مطرح می‌شود که فوجی‌فیلم چگونه می‌تواند از این فناوری در محصولات خود بهره ببرد. اگر این تکنولوژی در دوربین‌های APS-C به کار گرفته شود، احتمال شکل‌گیری یک حسگر استک‌شده ۳۰ مگاپیکسلی برای سری X وجود خواهد داشت؛ حسگری که به‌صورت فرضی می‌تواند بیش از فول‌فریم از مزایای DGO بهره ببرد. به بیان دیگر، چنین حسگری ممکن است سرعت خوانشی در حدود ۱۳ میلی‌ثانیه ارائه دهد که حتی از برخی دوربین‌های خود سونی نیز سریع‌تر خواهد بود.

در سوی دیگر، برای سری GFX می‌توان سناریوی استفاده از یک حسگر بزرگ ۱۱۲ مگاپیکسلی کاملاً استک‌شده را تصور کرد؛ گزینه‌ای که برای عکاسی استودیویی، منظره و دیگر شاخه‌های نیازمند جزئیات بالا، بسیار جذاب خواهد بود. همچنین این احتمال مطرح شده که GFX بتواند دوباره به احیای مدل‌های ۵۰ مگاپیکسلی کمک کند؛ به‌ویژه در شرایطی که بازار با انتخاب‌های متنوعی در این رده روبه‌رو است.

بر اساس این گمانه‌زنی‌ها، سناریوی احتمالی دیگری هم مطرح شده است: توسعه یک GFX 180 که می‌تواند به تولید یک حسگر ۴۶ مگاپیکسلی APS-C منجر شود. در چنین حالتی، دوربین‌هایی مانند X-T6، X-Pro4 و X-H3 می‌توانند به واقعیت نزدیک‌تر شوند.

با این حال، کاربران فوجی‌فیلم درباره این ایده اتفاق نظر ندارند. برخی معتقدند تکیه بر ISO پایه برای بسیاری از کاربران اولویت اصلی نیست. گروهی دیگر همچنان نگران سرعت خوانش حسگر هستند و مسئله فوکوس خودکار نیز از مهم‌ترین نگرانی‌ها به شمار می‌رود؛ بخشی که از نگاه برخی کاربران هنوز عملکردی کند دارد. یکی از کاربران در این‌باره گفته است: «به نظر می‌رسد DGO در آینده بیشتر دوربین‌ها اجتناب‌ناپذیر باشد. اما اگر یک عکس DGO و یک عکس غیر DGO را نشانم بدهید و بگویید این یکی آن یکی است، احتمالاً باور می‌کنم.»

در مجموع، این بحث بار دیگر این سؤال را پیش می‌کشد که فوجی‌فیلم در نهایت چه مسیری را انتخاب خواهد کرد. استفاده از یک حسگر ۳۰ مگاپیکسلی DGO استک‌شده در مدلی مانند X-H3 می‌تواند تصمیمی تعیین‌کننده باشد. در سطح مدیوم‌فرمت نیز به‌کارگیری چنین فناوری‌ای در سری GFX می‌تواند به معنای عملکردی در کلاس جهانی باشد. اکنون پرسش اصلی این است: آیا فوجی‌فیلم دوربینی برای کاربرانی خواهد ساخت که کمتر با ISO پایه عکاسی می‌کنند، یا محصولی خواهد ساخت که دقیقاً برای همان گروه حساس به بیشینه دامنه دینامیکی تعریف شده باشد؟

منبع: https://www.thephoblographer.com/

مترجم: ریحانه تقی یاری