خبر - پایگاه خبری تخصصی اتاق روشن پرس

آثاری که برخی در اوج جنگ‌های اخیر خلق شده‌اند و برخی دیگر ریشه در تجربه‌های پیش از آن دارند.

لازم است از اقشاری چون کسبه آسیب‌دیده، افراد حاضر در تجمعات شبانه ـ به‌ویژه در محدوده میدان ولیعصر و باغ فردوس تهران ― آثاری ماندگار برای ثبت در تاریخ تهیه شود.

پیدا کردن همدیگر زیر بمباران

نبود ساختار منسجم برای عکاسی در شرایط بحرانی مانند جنگ، ممکن است موجب ثبت نشدن بخش مهمی از وقایع بحران‌ها شود؛ در حالی‌ که تاریخ زمانی ثبت می‌شود که پیش از شلیک، دوربین‌ها روشن باشند.

این گزارش، نگاهی انداخته به بخشی از این تجربه‌ها. اگرچه، بسیاری از عکاسان، آن‌قدر این روزها را سخت و تلخ و پرفشار گذرانده بودند که حرف‌زدن درباره آن را به آینده‌ای دورتر موکول کردند؛ آینده‌ای که در آن بتوان از همه چیز گفت.

یک عکاس درباره روند ثبت و انتشار تصاویر در شرایط بحران می‌گوید: باید میان «ثبت» و «انتشار» تفاوت قائل شد. ممکن است امروز انتشار برخی تصاویر بسیار تلخ و فجیع، باعث آسیب روحی مخاطبان شود، اما همان تصاویر در آینده کارکردی کاملاً متفاوت پیدا کنند و به درک بهتر واقعیت‌ها کمک کنند.

معاون صندوق اعتباری هنر از معرفی سه هزار و ۷۹۲ نفر از اصحاب فرهنگ و هنر به سازمان تأمین اجتماعی خبر داد و اعلام کرد شمار افراد تحت پوشش بیمه صندوق به ۶۸ هزار و ۵۰۰ نفر رسیده است. وی همچنین جزئیات نرخ‌های بیمه، سهم پرداختی صندوق و تغییرات سال ۱۴۰۵ را تشریح کرد.

ساتیار امامی، عکاس و مستندساز، با تاکید بر نقش حیاتی عکاسی در زمان بحران، گفت: در لحظات حساس حوادث، حضور عکاسان حرفه‌ای برای ثبت دقیق واقعیت‌ها ضروری است؛ چراکه این تصاویر مستنداتی برای تاریخ و آینده خواهد بود.

یکی از اصلی‌ترین سوژه‌های سعید صادقی در جنگ هشت‌ساله‌، خداحافظی مادران با فرزندانشان پیش از اعزام به جبهه‌های جنگ بوده است.

یک عکاس درباره عکاسی جنگ می‌گوید ضرورتی ندارد که همه عکاسان وارد فضای جنگ شوند. این حوزه آدم خاص خودش را می‌خواهد. صرفاً فشردن شاتر و گرفتن عکس نیست؛ نیاز به توان روحی، استقامت، بینش و قدرت مواجهه با صحنه‌های بسیار سخت و دردناک دارد. بهتر است که از عکاسان باتجربه استفاده شود؛ کسانی که قبلاً آزموده شده‌اند.