عکاسی از نیپس و داگر تا ایستمن و لایکا، از ابزار نخبه‌گرا به زبان مشترک زندگی بدل شد؛ زبانی که به تعبیر مک‌لوهان فرهنگ دیداری را پیش نشاند و امروز با شبکه‌های اجتماعی، نفس روزمره ما را در قاب تصویر می‌ریزد.

 

به نام او که فکر را آفرید

 

اگر چه امروزه هنوز” خواندن و نوشتن ” ( رسانه های کلامی و نوشتاری ) در جهان کاربرد بسیار دارد اما  پس از اختراع ” رسانه ی عکاسی ”  در نیمه ی اول قرن نوزدهم توسط ” ژوزف نیسفور نیپس ” ، لویی ژاک مانده داگر ” و ویلیام هنری فاکس  تالبوت ”  و همگانی شدن این رسانه در سال ۱۸۸۸ توسط  ” جرج  ایستمن کداک ” و ادامه ی راه با دوربین لایکا توسط ” اسکار بارناک” به ناگهان”رسانه ی عکاسی  ” به مانند رسانه ی کلامی و نوشتاری گسترش پیدا کرد و اصول اساسی ان بین مردم و ارتباط میان انها پدیدار گشت.

امروزه نفس کشیدن بدون تصاویر و تنها با کلام و متن تقریبا غیرممکن شده است .همیشه به عنوان یک معلم تصویری که نه تنها با کلام و نوشتار اموزش داده ام بلکه تمام آموزش هایم بر اساس تصویر و تفکر در این باره بوده است. همان طور که ” مارشال مک لوهان ”  می گوید : ” فرهنگ دیداری جای فرهنگ شنیداری را می گیرد”.

اتفاق مهمی که امروزه با گسترش شبکه های اینترنتی ، شبکه های اجتماعی ، اینستاگرام ، یوتیوب ، و …. افتاده است که در آن تصویر ( عکس ، فیلم ، مالتی مدیا ، گرافیک و …)جزیی جدایی ناپذیر درزندگی روزمره شده است.

 

  • نویسنده : محمود مروتی