به گزارش “اتاق روشن پرس” و به نقل از روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران، جلسه نقد و بررسی دو فیلم «تا قبل از نتانیاهو من آشغال‌ترین آدم دنیا بودم!» و «کوه راستین» روز گذشته دوشنبه ۱۱ خردادماه با حضور کارگردانان آثار در سالن سینماتک موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.

در ابتدای این نشست، آریان عطارپور کارگردان مستند ۲۱ دقیقه‌ای «تا قبل از نتانیاهو من آشغال‌ترین آدم دنیا بودم!» درباره انگیزه خود از ساخت این اثر توضیح داد و گفت دغدغه‌های او نسبت به مسائل روز جامعه، از جمله تجربه جنگ ۱۲ روزه، از مهم‌ترین زمینه‌های شکل‌گیری این فیلم بوده است.

او با اشاره به رویکرد فرمی اثر خود افزود که تلاش کرده زندگی شخصی یک مرد و رابطه او با دوستش را در پیوند با تأثیرات جنگ بر زیست شهری روایت کند. به گفته عطارپور، قاب‌بندی‌های فیلم با الهام از تابلوهای مینیاتور ایرانی طراحی شده تا واکنش‌های گوناگون ساکنان یک مجتمع مسکونی به‌صورت همزمان و در کنار یکدیگر به تصویر کشیده شود؛ رویکردی که در عین بازنمایی دیدگاه‌های متنوع و گاه متضاد، از قضاوت مستقیم فاصله می‌گیرد.

این فیلمساز همچنین درباره عنوان متفاوت فیلم خود گفت این نام به‌صورت ناخودآگاه به ذهنش رسیده، اما در عین حال ریشه در مجموعه نگاه‌ها، تجربه‌ها و دریافت‌های او از وقایع پیرامونی دارد.

در ادامه نشست، حدیث جان‌بزرگی کارگردان مستند ۱۵ دقیقه‌ای «کوه راستین» درباره شکل‌گیری این فیلم سخن گفت. او با اشاره به تجربه زیسته نسل خود پس از جنگ هشت‌ساله عراق علیه ایران، تأکید کرد که آثار و تبعات جنگ همچنان در زندگی بسیاری از افراد باقی مانده است.

جان‌بزرگی با بیان اینکه در جریان جنگ ۱۲ روزه همه اقشار جامعه درگیر پیامدهای آن بودند، اظهار کرد توجه به تأثیرات جنگ بر کودکان کمتر مورد توجه قرار گرفته و تمرکز روایت‌ها نیز بیشتر بر تهران بوده است. او توضیح داد که به همین دلیل کوشیده با نزدیک شدن به زندگی یک خانواده در لرستان، واکنش کودکان به وضعیت جنگی را دنبال کند و همزمان روایتی با نگاه مادرانه از این تجربه ارائه دهد.