ماموریت آرتمیس ۲ چند هفته پیش با موفقیت به پایان رسید، اما هیجان این سفر تاریخی همچنان بالاست؛ بخشی از این توجه نیز به لطف عکسهای شگفتانگیزی است که خدمه چهار نفرهٔ اوریون ثبت کردهاند. مشخص شد که این تصاویر صرفاً نتیجهٔ گرفتن دوربین و نشانهرفتن آن به بیرون نبود؛ بلکه فضانوردان پیش از پرتاب، آموزش تخصصی عکاسی دیده بودند تا بتوانند ماه، زمین و مسیر حرکت فضاپیما میان آنها را بهخوبی ثبت کنند.
در یک ویدئوی اینستاگرامی از رویترز، پل ریخرت Paul Reichert، مربی تصویربرداری عملیات پروازی ناسا، روند آموزش عکاسی فضانوردان را توضیح میدهد. او میگوید زمانی که افراد برای اولین بار بهعنوان فضانورد یا نامزد فضانوردی وارد میشوند، حدود چهار تا شش ساعت آموزش از او و همکارش کاترینا ویلوبی Katrina Willoughby دریافت میکنند. هدف در آن مرحله، رساندن آنها به یک سطح پایه است.
خلبان آرتمیس ۲، ویکتور گلاور، و متخصص مأموریت، کریستینا کُخ، در ۶ آوریل ۲۰۲۶ (art002e009293) هنگام عبور نزدیک ماه در روز ششم مأموریت، تصاویر و مشاهدات خود از سطح ماه را برای اشتراکگذاری با مردم جهان ثبت کردند. خدمه حدود هفت ساعت را صرف عکاسی نوبتی از پشت پنجرههای فضاپیمای اوریون کردند، در حالی که از سمت پنهان ماه عبور میکردند. در نزدیکترین فاصله، آنها تا ۴٬۰۶۷ مایلی سطح ماه نزدیک شدند.
ریخرت میگوید پیش از آنکه فضانوردی به مأموریت خاصی اختصاص داده شود، ممکن است چند کلاس بگذراند و فرصت داشته باشد تجهیزات را بردارد و با آنها بیشتر آشنا شود. سپس، وقتی فضانوردی به یک مأموریت منصوب شد، حدود ۱۰ کلاس دیگر دریافت میکند که معادل حدود ۲۰ ساعت آموزش است.
به گزارش مؤسسه فناوری راچستر (RIT)، ویلوبی و ریخرت ــ که هر دو از فارغالتحصیلان رشته علوم عکاسی این مؤسسه هستند ــ به مدت دو سال با خدمه آرتمیس ۲ کار کردند تا کاملاً آماده شوند. ویکتور گلاور، خلبان مأموریت، به رویترز گفته است که آموزش آنها شامل تمرینهای زمینی بوده که در آنها داخل ماکت کپسول اوریون عکسبرداری میکردند.
ویلوبی در مقاله RIT میگوید: «بیشتر مردم میتوانند با یک دوربین کار کنند و عکسی بگیرند که به اندازه کافی خوب باشد، اما ما از نظر علمی دنبال “به اندازه کافی خوب” نیستیم. ما واقعاً به فضانوردان یاد میدهیم که چطور فراتر از پایهها بروند. فهمیدن نحوه استفاده از تجهیزات و امکانات موجود، توانایی ما را بسیار بیشتر میکند.»
jsc2025e064769 — یک ماه بادی در بالای ماکت فضاپیمای اوریون در مرکز فضایی جانسون ناسا در هوستون نصب شده است. از این ماه مصنوعی برای آموزش مشاهدات سطح ماه به خدمه، پیش از مأموریت آرتمیس ۲، استفاده شد.
تصاویری که در چنین مأموریتهایی گرفته میشود نقش مهمی در پژوهش دارند، اما اهمیتشان فراتر از این نیز هست. ویلوبی میگوید: «برخی عکسها هستند که میخواهیم گرفته شوند، و برخی دیگر تصاویریاند که تیم به آنها وابسته است. این تصاویر دادههای آنها هستند. اگر چیزی خراب شود، مثلاً نیاز داریم عکس یا ویدئویی داشته باشیم که به ما در زمین نشان دهد چه اتفاقی افتاده. گاهی همین تصاویر است که به ما امکان میدهد ادامه دهیم؛ بنابراین مهم است که خدمه بتوانند بار اول درست ثبتش کنند.»
یک گزارش دیگر از رویترز نیز به تجهیزات دوربینی مورد استفاده در این مأموریت و دلیل انتخاب آنها میپردازد. در DPReview پرسشهای زیادی مطرح شده بود درباره اینکه چرا ناسا از نیکون D5، دوربینی دهساله، استفاده کرده است. بهنظر میرسد پاسخ این باشد که ناسا به چیزی تکیه کرده که امتحان خود را پس داده است. ریخرت به رویترز گفته است: «ما تجربه پروازی زیادی با آن داشتیم. میدانستیم که میتواند تابش را تحمل کند؛ دستکم چند سال دوز تابش در ایستگاه فضایی بینالمللی، و هیچ مشکلی با آن پیش نیامد.»
منبع: https://www.dpreview.com/
مترجم: ریحانه تقی یاری
امیر پارسا
تاریخ : ۹ - اردیبهشت - ۱۴۰۵
خیلی متشکر و ممنون از زحمات سرکار، اطلاعات بسیار جدید و مفیدی بود
اتاق روشن پرس
تاریخ : ۱۳ - اردیبهشت - ۱۴۰۵
بزرگوارید