پایگاه خبری ـ تحلیلی عکاسی «اتاق روشن پرس» با انتشار مرامنامه خود، چارچوب مأموریت، اهداف حرفه‌ای و چشم‌انداز فعالیت این رسانه را در مسیر اطلاع‌رسانی، تحلیل و ثبت تجربه‌های جامعه عکاسی ایران اعلام کرد.

دیجیتالی شدن عکاسی، زمانی با برچیدن آگراندیسورها و حذف مراحل ظهور و چاپ دستی از دانشگاه‌ها، نسل جوان عکاسان را از لمس فرایند واقعی تصویر محروم کرد. امروز، موج آموزش مجازی دروسی مانند عکاسی ـ که جوهره‌اش در تجربه عملی، آزمایش و حضور در فضای کارگاهی است ـ ضربه دیگری بر پیکره آموزش این هنر وارد کرده است؛ ضربه‌ای که می‌تواند شکاف میان «دانش نظری» و «مهارت عملی» را عمیق‌تر از همیشه کند.

بازخوانی نقش هنر در شرایط بحرانی

کوین ژانگ، عکاس شناخته‌شده با نام کاربری fatplanediaries، با استفاده از دوربین Sony a7R IV و تکنیک‌های خاص عکاسی دستی، صحنه‌های پرتحرک خیابان را در قالب تصاویر پانورامای بسیار پرجزئیات ثبت می‌کند؛ سبکی که از یک تجربه اتفاقی در شانگهای شکل گرفت.

در ماه مه ۱۹۹۱ شرکت کداک نخستین دوربین DSLR تجاری جهان را معرفی کرد؛ دوربینی که حاصل سال‌ها تحقیق در حوزه تصویربرداری دیجیتال و پروژه‌هایی بود که بخشی از آن‌ها با حمایت نهادهای دولتی و نظامی شکل گرفته بودند.

مجموعه عکس «بلوط‌های سپید» اثر نادر فوقانی، عکاس باسابقه سینمای ایران، با نمایش تصاویری از فیلم سینمایی «اتاقک گلی» در گالری محیطی خانه هنرمندان ایران به نمایش درمی‌آید.

پیش از آن‌که آموزش عکاسی در قالب واحدهای دانشگاهی و آتلیه‌های مدرن شکل بگیرد، یادگیری این هنر در تاریک‌خانه‌ها و استودیوهای کوچک، با سنتی قدیمی‌تر اما عمیق‌تر انجام می‌شد: شاگردی کردن. امروز، با وجود امکانات دیجیتال و آموزش آکادمیک، هنوز روح آن رابطه انسانی و تجربه‌محور میان استاد و شاگرد است که عکاسی را زنده نگه می‌دارد.

موزه هنرهای معاصر تهران هم‌زمان با آغاز برنامه‌های روز جهانی موزه، مجموعه‌ای از آثار هنرمندان برجسته پاپ‌آرت را در قالب رویدادی با عنوان «هنر و جنگ» به نمایش می‌گذارد.

عکاسی از نیپس و داگر تا ایستمن و لایکا، از ابزار نخبه‌گرا به زبان مشترک زندگی بدل شد؛ زبانی که به تعبیر مک‌لوهان فرهنگ دیداری را پیش نشاند و امروز با شبکه‌های اجتماعی، نفس روزمره ما را در قاب تصویر می‌ریزد.

در روز معلم، با قلبی مالامال از سپاس نسبت به اساتیدی که چراغِ دیدن را در جان من روشن کردند، به بازخوانی نقشی می‌پردازم که ما عکاسان به عنوان معلمانِ دیدن در ارتقای سواد بصری جامعه بر عهده داریم.