آیا سونی برگ تازه‌ای برای بازار عکاسی رو خواهد کرد؟

Nilofer Khan

وقتی سونی در سال ۲۰۱۲ دوربین بدون‌آینه خود را معرفی کرد، بسیاری در صنعت این پرسش را مطرح کردند که چرا این شرکت می‌خواهد بازاری بسیار موفق را پشت سر بگذارد. اما سونی آینده را زودتر از دیگران دید و هنوز هم از ثمرات آن تصمیم بهره می‌برد. با این حال، هرچند بخش بدون‌آینه این شرکت عملکردی بهتر از بیشتر رقبا دارد، به نظر می‌رسد سونی بار دیگر در آستانه تغییر مسیر باشد؛ این بار با ورود به مدیوم‌فرمت.

بر اساس گزارشی از Sony Alpha Rumors، سونی ممکن است از یک حسگر تصویری جدید با فرمت ۶۵ میلی‌متری برای راه‌اندازی Rialto 65 رونمایی کند. گفته می‌شود این حسگر ۵۳.۷۵ میلی‌متر عرض و ۳۵.۸۳ میلی‌متر ارتفاع دارد و اندازه قطر آن به ۶۴.۶۰ میلی‌متر می‌رسد؛ ابعادی که تقریباً به نسبت فیلم مدیوم‌فرمت 645 نزدیک است. همچنین گفته می‌شود سطح دریافت نور این حسگر ۲.۲ برابر یک حسگر فول‌فریم است.

در واقع، این ابعاد تقریباً در حد دوربین Hasselblad H6D-400 Multi-shot است که در سال ۲۰۱۸ با آن کار کرده بودیم. از این منظر، این حسگر حتی از دوربین سینمایی Eterna فوجی‌فیلم هم بزرگ‌تر است.

طبق این گزارش، یک منبع ناشناس گفته است که شرکت درباره «یک خط تولید کاملاً جدید مدیوم‌فرمت با مانت لنز تازه و حسگری با رزولوشن فوق‌العاده بالا، بیش از ۱۰۰ مگاپیکسل، که احتمالاً تا چند سال دیگر عرضه می‌شود» در حال گفت‌وگو است. اما نکته جالب فقط همین نیست؛ بلکه بحث سازگاری لنزها نیز مطرح شده است، به‌طوری که لنزهای فول‌فریم می‌توانند روی این سیستم همان نقشی را ایفا کنند که لنزهای APS-C روی دوربین فول‌فریم دارند. این موضوع همچنین به معنای ارائه حالت کراپ ۸۸ مگاپیکسلی خواهد بود. گفته می‌شود سونی در این سیستم از نسبت تصویر ۳:۲ به جای ۴:۳ استفاده خواهد کرد.

از آنجا که سونی هم‌اکنون روی یک حسگر مدیوم‌فرمت ۲۴۷ مگاپیکسلی نیز کار می‌کند، این احتمال هم وجود دارد که فناوری مشابهی با «چیپ نوردهی از پشت یا BSI با توان ثبت ۵ فریم بر ثانیه» به این محصول راه پیدا کند. با این حال، مانند همه این‌گونه گزارش‌ها، باید با احتیاط به آن‌ها نگاه کرد.

از زمان انتشار این مطلب، واکنش عکاسان متفاوت بوده است. برخی نسبت به این خبر تردید دارند و معتقدند شاید این گزارش صرفاً برداشت تازه‌ای از معرفی Rialto 65 باشد؛ دوربینی که اساساً برای سینما طراحی شده، نه عکاسی. گروهی دیگر نیز می‌گویند سونی بهتر است به جای ساخت یک اکوسیستم کاملاً جدید، روی تولید یک حسگر فول‌فریم ۱۰۰ مگاپیکسلی با فناوری LOFIC تمرکز کند.

همچنین برخی ناظران یادآور می‌شوند که بازار دوربین‌های مدیوم‌فرمت عکاسی به‌طور واقعی بازاری دشوار است، زیرا برندهایی مانند Hasselblad، Phase One و Fujifilm همین حالا هم مشتریان این حوزه را جذب کرده‌اند. در فضایی که هزینه تحقیق و توسعه بسیار بالاست، شاید بهترین گزینه برای سونی ادامه دادن همان مسیر نوآوری‌هایی باشد که در a1 II و a9 III دیده‌ایم. a1 II از تراشه هوش مصنوعی بهره می‌برد و a9 III نخستین شاتر سراسری یا Global Shutter را در یک دوربین متمرکز بر عکاسی ارائه کرده است. هر دوی این مدل‌ها درخشان ظاهر شدند و عرضه بعدی سونی، به‌ویژه با توجه به توان این شرکت در توسعه حسگرهای جدید، می‌تواند به بهبود بیشتر کیفیت تصویر و تجربه کاربری کمک کند.

آیا واقعاً دوربین مدیوم‌فرمت سونی در راه است؟

باور کنید یا نه، سازندگان ژاپنی دوربین معمولاً به الگوهای رفتاری خود وفادار می‌مانند. کافی است به کانن نگاه کنید؛ این شرکت معمولاً تا زمانی که احساس نکند در حال از دست دادن سهم بازار است، با جدیت وارد عمل نمی‌شود. سونی نیز به شکلی مشابه، بارها به ایده‌هایی که پیش‌تر در ذهن داشته بازگشته است. در این مورد، به نظر می‌رسد تاریخ در حال تکرار شدن است.

در سال ۲۰۱۲، سونی VG900 را معرفی کرد. این محصول یک کم‌کوردر با مانت NEX E-mount و در عین حال نخستین دوربین بدون‌آینه فول‌فریم با لنز قابل تعویض سونی بود. هرچند ما فرصت کار با آن را داشتیم، اما بررسی مفصلی از آن منتشر نکردیم، چون تمرکز Phoblographer همیشه روی عکاسی ثابت بوده است. با این حال، بعدها دیدیم که سونی دوربین‌های بدون‌آینه فول‌فریم مخصوص عکاسی خود را نیز عرضه کرد.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، در سال ۲۰۱۳ سونی مدل اصلی a7 و a7R را معرفی کرد. اگر سونی در حال تکرار همان الگوی گذشته باشد، این یعنی واقعاً یک دوربین مدیوم‌فرمت برای عکاسی در راه است. با روند فعلی، شاید این محصول سال آینده عرضه شود، یا شاید در صورتی که شرایط سیاسی و اقتصادی جهان، به‌ویژه با تغییر در ریاست‌جمهوری آمریکا، کمی باثبات‌تر شود.

این می‌تواند حرکتی بسیار هوشمندانه از سوی سونی باشد. در حال حاضر این شرکت حسگرهای بسیاری از تولیدکنندگان دوربین را تأمین می‌کند. اما این وضعیت هم در حال تغییر است. لایکا به‌تدریج از سونی فاصله گرفته و حتی همکاری با GPixel را اعلام کرده است. نیکون هم گاهی به جای سونی از TowerJazz استفاده می‌کند. کانن عمدتاً حسگرهای خود را می‌سازد، هرچند درباره منشأ برخی حسگرها به‌صورت رسمی شفاف نبوده است. پاناسونیک معمولاً از حسگرهای سونی استفاده می‌کند، اما هنوز درباره LUMIX S1R اصلی کنجکاوی‌هایی وجود دارد. فوجی‌فیلم از حسگرهای سفارشی‌سازی‌شده سونی استفاده می‌کند. Hasselblad نیز همین‌طور، و OM System هم بیش از یک دهه است که به حسگرهای سونی متکی است. اما این روند باعث شده خروجی تصویری بسیاری از دوربین‌ها بیش از حد به هم شبیه شود و کاربران تنوع بیشتری طلب کنند. من از جمله خبرنگارانی بوده‌ام که مدت‌هاست بر این موضوع تأکید می‌کنم. شاید این، راه سونی برای متمایز کردن خود باشد؛ چون این شرکت نمی‌خواهد از منبع درآمد مهم تولید حسگر صرف‌نظر کند.

منبع: https://www.thephoblographer.com/

مترجم: ریحانه تقی یاری