«می‌خواستم کودکانی را نشان بدهم که زیر آسمان باز بازی می‌کنند»؛ بهترین عکس موبایلی مونوجیت دوتا

نویسنده: گریس هالیدی Grace Holliday

تاریخ انتشار: ۲۷ ژوئن ۲۰۲۶ (۶ تیر ۱۴۰۵)

مونوجیت دوتا  Monojit Dutta در سفر صبح زود با قطار از کلکته، از قبل هماهنگ کرده بود که وقتی به ایستگاه شهر «کنینگ» در ایالت بنگال غربی و در کنار رود ماتلا می‌رسد، یک دسته بزرگ بادکنک برایش آماده باشد. آن روز یکشنبه بود.

او می‌گوید: «معمولاً یکشنبه‌ها به مکان‌های جدید می‌روم تا هم آن‌ها را کشف کنم و هم عکاسی کنم. آن روز هم امتحانات سالانه مدارس تازه تمام شده بود.»

دوتا در یکی از میدان‌های محلی با گروهی از کودکان روبه‌رو شد که مشغول بازی بودند. او بادکنک‌ها را بین آن‌ها پخش کرد و از سه کودک خواست بدوند و بپرند.

او توضیح می‌دهد: «به جز همین درخواست ساده، هیچ هدایت دیگری به آن‌ها ندادم. انرژی و حالت‌های چهره‌شان کاملاً طبیعی بود.»

بعد از عکاسی، دوتا کنار رودخانه نشست تا عکس‌هایی را که گرفته بود بررسی کند.

او می‌گوید: «پسرها حدود ۹ یا ۱۰ ساله بودند و به شکل دایره‌ای می‌دویدند، می‌پریدند و همدیگر را دنبال می‌کردند. یکی از آن‌ها کمی کم‌انرژی‌تر بود یا شاید خسته شده بود، بنابراین کمی عقب‌تر از بقیه ماند. همان لحظه را ثبت کردم.»

به گفته او، بعداً متوجه شد که همین اتفاق باعث ایجاد تعادل بصری جالبی در کادر شده است: «دو پسر در سمت چپ در هوا می‌پرند و پسر سوم در سمت راست هنوز روی زمین است.»

دوتا سپس با تلفن همراهش ویرایش‌های ساده‌ای روی عکس انجام داد؛ از جمله تنظیم جزئی اشباع رنگ و کنتراست.

او می‌گوید: «می‌خواستم سبکی از زندگی را نشان بدهم که در آن کودکان بتوانند آزادانه زیر آسمان باز بازی کنند؛ و همین‌طور شادی ساده روزهای یکشنبه.»

منبع: https://www.theguardian.com/

مترجم: ریحانه تقی یاری