به گزارش اتاق روشن پرس، هادی شفائیه، متولد ۲۳ امرداد ۱۳۰۲ در تبریز، از همان سال‌های نوجوانی شیفته عکاسی شد. او در سال ۱۳۱۲، اولین تجربه عکاسی و چاپ و ظهور عکس را انجام داد و در سال ۱۳۲۰، در مسابقه عکاسی انجمن فرهنگی ایران و فرانسه، مقام اول را از آن خود کرد. شفائیه در فروردین ۱۳۳۴، استودیو عکاسی «هادی» و اولین کلاس عکاسی ایران را افتتاح کرد؛ گامی که سرآغاز تحولی بزرگ در آموزش این هنر در کشور شد.
او از سال ۱۳۴۹، طراح و پایه‌گذار رشته عکاسی در دانشگاه‌های ایران بود و مدیریت و تدریس گروه عکاسی را در پردیس هنر دانشگاه تهران، از بدو پیدایش دوره چهارساله عکاسی، تا پایان سال تحصیلی ۱۳۶۶ بر عهده داشت. شفائیه در سال ۱۳۶۷ به آمریکا مهاجرت کرد و تا پایان زندگی در اوهایو ساکن شد؛ اما نام او همچنان در تاریخ عکاسی ایران می‌درخشد.
جاسم غضبانپور، از شاگردان او، درباره شفائیه گفته است: «او چنان از نظم و انضباط بالایی در کارش برخوردار بود که گویی از حرفه دیگرش یعنی پزشکی به عاریت گرفته بود. همیشه اعتقاد داشت که اول باید مبانی را درست یاد بگیرید و بعد به‌دنبال ساختارشکنی باشید.»
این نظم و وسواس چنان در شخصیت شفائیه ریشه داشت که وقتی در سال ۱۳۶۷ تصمیم به ترک ایران گرفت، از میان هزاران نگاتیو، تنها تعدادی را در جعبه‌ای کوچک با خود برد و مابقی را نابود کرد. او در پاسخ به چرایی این کار گفته بود: «بیش از اندازه وسواس داشتم تا عکس‌های چاپ شده از نگاتیوها را خودم انجام دهم و بعد از خروج از ایران، کسی را نمی‌شناختم تا بتواند آنچه من می‌پسندم را چاپ کند.»
از مشهورترین آثار هادی شفائیه، پرتره‌هایی از نیما یوشیج و دیگر مشاهیر ادبی و هنری هم‌دوره اوست. همچنین کتاب «فن و هنر عکاسی» از قلم او، سال ۱۳۷۲ توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد و همچنان یکی از منابع ارزشمند در حوزه عکاسی به شمار می‌آید
- نویسنده : امیر حسنی پارسا
Saturday, 24 October , 2026