امیرعلی جوادیان، عکاس و مدرس دانشگاه، با اشاره به ویژگی‌های حرفه‌ای و شخصیتی محمد کوچک‌پور کپورچالی، او را عکاسی دغدغه‌مند و مؤلف دانست که با عشق عمیق به مردم و سرزمینش، تصاویری ماندگار از طبیعت و آیین‌های منطقه تالش ثبت کرد.

امیرعلی جوادیان در سخنانی درباره محمد کوچک‌پور کپورچالی، عکاس فقید طبیعت و مستند، مهم‌ترین ویژگی او را «دغدغه‌مندی و عشق عمیق به عکاسی» عنوان کرد و گفت: کوچک‌پور برای ثبت یک عکس، سرما و گرما نمی‌شناخت و با وجود همه دشواری‌ها خود را به محل سوژه می‌رساند. همین تعهد و علاقه باعث شده بود هیچ‌گاه از تلاش برای ثبت لحظه‌های ارزشمند دست نکشد.

به گفته جوادیان، آثار کوچک‌پور تنها ثبت ساده‌ای از طبیعت و زندگی مردم نبود، بلکه به دلیل نگاه انسانی و عاطفی او، به تصاویری ماندگار تبدیل شدند. او توضیح داد: بسیاری از عکس‌های کوچک‌پور از نظر ترکیب‌بندی، انتقال حس و قدرت روایت تصویری کم‌نظیرند و برخی از آن‌ها بارها به عنوان پوستر منتشر شده و در حافظه بصری مخاطبان باقی مانده‌اند.

این عکاس و مدرس دانشگاه با تأکید بر جایگاه کوچک‌پور در عکاسی ایران گفت: اگر عکاسی را به دو دسته ثبت واقعیت و عکاسی مؤلف تقسیم کنیم، کوچک‌پور بی‌تردید در دسته عکاسان مؤلف قرار می‌گیرد. نگاه انسان‌دوستانه و عشق او به مردم سرزمینش باعث شده بود آثارش فراتر از یک ثبت ساده، حامل حس و معنا باشند.

جوادیان همچنین به ارزش مستند آثار این عکاس اشاره کرد و افزود: بسیاری از عکس‌های او از آیین‌ها، سنت‌ها و طبیعت منطقه تالش ثبت شده‌اند؛ فضاها و مراسمی که برخی از آن‌ها امروز دیگر وجود ندارند یا دستخوش تغییر شده‌اند. از همین رو، عکس‌های کوچک‌پور تنها آثار هنری نیستند، بلکه بخشی از حافظه فرهنگی و تاریخی ایران به شمار می‌روند.

او در ادامه با اشاره به اهمیت حفظ آرشیو آثار این عکاس فقید تأکید کرد: انجمن‌های عکاسی باید سازوکاری برای حفاظت از میراث هنرمندان، هم در زمان حیات و هم پس از درگذشت آنان داشته باشند. به گفته او، تبدیل نگاتیوها و آثار قدیمی به نسخه‌های دیجیتال می‌تواند راهی برای حفظ این میراث ارزشمند برای نسل‌های آینده باشد.

جوادیان همچنین به نقش حمایت کاوه گلستان در مسیر حرفه‌ای کوچک‌پور اشاره کرد و گفت: حمایت گلستان در برگزاری نخستین نمایشگاه او، اعتمادبه‌نفس و انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر به این عکاس بخشید. با این حال، به گفته او، کوچک‌پور در طول زندگی حرفه‌ای خود آن‌گونه که شایسته بود مورد حمایت نهادهای فرهنگی قرار نگرفت.

این عکاس در پایان با بیان خاطره‌ای از دیدارهای خود با کوچک‌پور گفت: دغدغه حفظ فرهنگ و آیین‌های مردم منطقه تالش همواره ذهن او را درگیر کرده بود و تلاش می‌کرد هر رسم و سنتی را پیش از آنکه از میان برود ثبت کند. جوادیان تأکید کرد همین حس مسئولیت و عشق به فرهنگ و طبیعت سرزمینش، از او عکاسی متمایز و تأثیرگذار ساخته بود.

  • نویسنده : تحریریه اتاق روشن پرس