به گزارش اتاق روشن پرس، نشست تخصصی «عکاسی میراث فرهنگی» عصر چهارشنبه، ۲۷ خردادماه، با حضور جمعی از علاقه‌مندان در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. در این نشست، سه دیدگاه متفاوت پیرامون مواجهه با میراث فرهنگی و طبیعی ایران ارائه شد.
داود وکیل‌زاده در این برنامه به تشریح فنون و مهارت‌های فنی در عکاسی از میراث فرهنگی پرداخت و بر اهمیتِ ثبت دقیقِ جزئیات تأکید کرد.
مهرداد مشرقی، عکاس طبیعت، با رویکرد «طبیعت به مثابه میراث فرهنگی» به سخنرانی پرداخت. وی با نمایش آثار خود از مناطقی چون جنگل‌های هیرکانی و کویر لوت، بر ضرورتِ توجهِ ویژه به طبیعت به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث ملی تأکید کرد. مشرقی گفت: «ما از دامن طبیعت زاده شده‌ایم اما آن‌چنان که باید به آن توجه نمی‌کنیم. عکاسیِ من در سال‌های اخیر به ثبتِ زخم‌ها و تخریب‌های این زیست‌بوم‌ها معطوف شده است؛ چرا که اگر از آن‌ها مراقبت نکنیم، به نسل آینده چیزی نخواهیم داشت.» او افزود که حتی ردِ پای انسان در طبیعت یا تخریب‌های انسانی نیز، بخشی از تاریخِ مستندِ ماست که باید با نگاهی پرسشگر ثبت شود.
در بخش دیگری از این نشست، هربِرت کریم‌مسیحی، عکاس و پژوهشگر، به تبیینِ «روایت‌گری در عکاسی میراث فرهنگی» پرداخت. او با بیان اینکه در عکس‌هایش «حضورِ مستقیمِ انسان» دیده نمی‌شود اما «ردِ پای انسان» همواره جاری است، اظهار داشت: «من سعی می‌کنم کهن‌الگوها، قصه‌ها و روایت‌های این سرزمین را در عکس‌هایم جاری کنم. برای من تاریخ، صرفاً در کتب نیست؛ تاریخ، زخم‌هایی است که بر دیوارهای تخت‌جمشید یا کاشی‌های مسجد کبیر تبریز نقش بسته است.»
کریم‌مسیحی با نمایش آثاری از نقوش باستانی و معماریِ کهن، گفت: «عکس‌های من یک راوی و یک پیرمردِ قصه‌گو دارند که مدام با آثار تاریخی گفتگو می‌کنند. من به دنبال این هستم که با زبانی جدید، کهن‌الگوهای باستانی ایران را بازخوانی کنم و تاریکی و نور را نه به عنوان عنصری سیاه یا سفید، بلکه به عنوان بخشی از معنای هستی در این سرزمین روایت نمایم.»
این نشست با پرسش و پاسخ حاضران و بررسیِ چالش‌های حفاظت از میراث فرهنگی از طریق مدیوم عکاسی به پایان رسید.
عکس: رومینا لیاقت
- نویسنده : تحریریه اتاق روشن پرس
Saturday, 24 October , 2026