نزدیک به سه سال پس از معرفی Fujifilm GFX100 II، به‌روزرسانی‌های جدید فریم‌ور باعث شده‌اند این دوربین مدیوم‌فرمت عملکردی قابل‌اعتمادتر در فوکوس خودکار و انتقال فایل داشته باشد. این بازبینی نشان می‌دهد GFX100 II حالا بیش از گذشته می‌تواند گزینه‌ای جدی برای ورود به دنیای عکاسی مدیوم‌فرمت باشد.

پس از گذشت نزدیک به سه سال، حالا زمان آن رسیده که نگاهی دوباره به Fujifilm GFX100 II داشته باشیم. این دوربین همچنان در صدر سیستم مدیوم‌فرمت فوجی‌فیلم قرار دارد و همان‌طور که در بررسی اولیه نیز اشاره شده بود، یکی از زیباترین رنگ‌هایی را تولید می‌کند که در میان دوربین‌های حرفه‌ای دیده‌ایم. با این حال، در تست‌های اولیه، سیستم فوکوس خودکار این دوربین با مشکلات جدی روبه‌رو بود و همین مسئله، سرمایه‌گذاری روی این سیستم را برای بسیاری از عکاسان به تصمیمی پرریسک تبدیل می‌کرد.

امروز بار دیگر Fujifilm GFX100 II را بررسی می‌کنیم تا ببینیم آیا گذر زمان و انتشار جدیدترین به‌روزرسانی‌های فریم‌ور توانسته این دوربین را به گزینه‌ای قابل‌اتکا برای ورود به دنیای عکاسی مدیوم‌فرمت تبدیل کند یا نه.

Fujifilm GFX100 II در سال ۲۰۲۶

در بررسی اولیه گفته بودیم که GFX100 II از نظر رنگ، داینامیک رنج و کیفیت فایل یک هیولا است، اما در بخش فوکوس خودکار ضعف‌هایی آزاردهنده دارد. در آن بررسی آمده بود که در حدود ۲۰۰ عکس از کودکان نیمه‌ثابت، تنها ۱۸ درصد تصاویر خارج از فوکوس بودند، اما زمانی که سوژه‌ها شروع به حرکت سریع کردند، تعداد عکس‌های قابل‌استفاده به‌شدت کاهش یافت و برخی شات‌های پیاپی کاملاً خارج از فوکوس ثبت شدند.

از آن زمان تاکنون، فوجی‌فیلم چندین نسخه فریم‌ور جدید منتشر کرده است. نسخه ۲.۲۱ عمدتاً برای رفع بسیاری از مشکلات مربوط به لنزهای محبوب این سیستم، به‌ویژه GF50mm و GF35-70mm عرضه شد؛ لنز دومی همان مدلی بود که در دوره بررسی این دوربین استفاده شده بود. تست جدید با فریم‌ور نسخه ۲.۵۰ انجام شده که علاوه بر بهبودهای نسخه ۲.۲۱، اصلاحات قبلی در زمینه اتصال به XApp و برخی بهینه‌سازی‌های ویدیویی را نیز در خود دارد.


بهبود محسوس فوکوس خودکار
بر اساس تجربه جدید، عملکرد اتوفوکوس GFX100 II به‌صورت قابل‌توجهی بهتر شده است؛ تا حدی که می‌توان از این دوربین تقریباً مانند یک دوربین فوتوژورنالیستی در محیط‌های شلوغ و پیش‌بینی‌ناپذیر استفاده کرد؛ محیط‌هایی که فقط یک فرصت برای ثبت عکس دارید و اگر آن لحظه از دست برود، دیگر تکرار نخواهد شد.

در یکی از نخستین استفاده‌ها از این دوربین و لنز، شرایط عکاسی در میانه یک آتش‌سوزی فعال و وضعیت اضطراری بود. مردم با شتاب در جهات مختلف حرکت می‌کردند؛ برخی به سمت دوربین، برخی دور می‌شدند و بعضی دیگر از جلوی سوژه اصلی عبور می‌کردند. در چنین شرایطی، GFX100 II نه‌تنها بدون مشکل روی سوژه فوکوس می‌کرد، بلکه در رویدادهایی مانند رژه قهرمانی نیویورک نیکس در نیویورک نیز توانست سوژه‌های متحرک را در میان جمعیت انبوه با موفقیت دنبال کند.

البته باید توجه داشت که این ارزیابی نسبی است. در بیشتر زمان تست، دوربین در حالت‌های AF-C و AF-S استفاده شد، اما قابلیت تشخیص سوژه غیرفعال بود. دلیل این تصمیم آن بود که قفل‌کردن سریع روی یک نقطه فوکوس، در چنین شرایطی سریع‌تر و مؤثرتر از جست‌وجوی چهره‌ها در میان جمعیت است. اگر کاربرد دوربین بیشتر برای پرتره، عکاسی انسان یا حیوانات بود، احتمالاً تنظیمات متفاوتی انتخاب می‌شد.

بهبود تجربه کاربری و اتصال به XApp
یکی دیگر از پیشرفت‌های مهم، بهبودهایی است که فوجی‌فیلم برای یکپارچه‌سازی کامل GFX100 II با اپلیکیشن XApp انجام داده است. با وجود اینکه هنوز هم انتقادهایی به XApp، به‌ویژه در زمینه سرعت اتصال، وارد است، اما در انتقال فایل‌های JPEG به گوشی یا آیپد، GFX100 II عملکرد چشمگیری دارد. این دوربین می‌تواند چند صد فایل JPEG با اندازه کامل را تنها در چند دقیقه ارسال کند؛ قابلیتی که حتی در برخی مدل‌های کوچک‌تر فوجی‌فیلم مانند X-Pro3 با فایل‌های کم‌حجم‌تر هم به این سرعت در دسترس نیست.

آیا هنوز نقطه‌ضعف دارد؟
با وجود تمام پیشرفت‌هایی که فوجی‌فیلم در فوکوس خودکار این دوربین ایجاد کرده، GFX100 II همچنان در مقایسه با برخی دوربین‌های فول‌فریم پرسرعت، مانند Sony a7R VI، کمی کندتر احساس می‌شود. این به آن معنا نیست که اتوفوکوس دوربین ضعیف است، بلکه فقط باید در نظر داشت که GFX100 II لزوماً دوربینی برای عکاسی ورزشی پرتحرک یا عکاسی پرندگان نیست.

از طرف دیگر، با توجه به افزایش تعداد دوربین‌های فول‌فریم رزولوشن بالا در بازار که از فوکوس خودکار سریع‌تری بهره می‌برند، خرید GFX100 II هنوز هم یک سرمایه‌گذاری بزرگ مالی محسوب می‌شود؛ هرچند این فاصله نسبت به گذشته کمتر شده است.

در مقایسه مستقیم با Sony a7R VI، سرعت فوکوس خودکار سونی در تقریباً همه شرایط بهتر از GFX100 II بود، به‌جز در نور بسیار کم. با این حال، نقطه قوت مهم GFX100 II در فایل‌های RAW بسیار منعطف آن نهفته است؛ فایل‌هایی که آزادی عمل زیادی به عکاس می‌دهند.

برای مثال، یکی از عکس‌ها در جریان شادی هواداران پس از پیروزی تیم نیویورک نیکس مقابل سن‌آنتونیو اسپرز ثبت شده بود. عکاس بدون بررسی تنظیمات دوربین، از داخل بار به خیابان رفت تا لحظات جشن را ثبت کند. صبح روز بعد مشخص شد که فایل خام اولیه تقریباً کاملاً تاریک است؛ اما به لطف ظرفیت بالای فایل RAW، با بالا بردن شدید اسلایدرها و استفاده از ابزار De-noise در Capture One، تصویر نهایی قابل بازیابی شد. همین موضوع نشان می‌دهد که فایل خام Fujifilm GFX100 II از نظر انعطاف‌پذیری یکی از نقاط قوت اصلی این دوربین است. حتی فایل‌های JPEG این مدل نیز برای بسیاری از کاربران، از فایل‌های ویرایش‌نشده برخی رقبا جذاب‌تر هستند.

جمع‌بندی
اگرچه Fujifilm GFX100 II هنوز سریع‌ترین دوربین بازار نیست، اما به‌روزرسانی‌های جدید فریم‌ور باعث شده‌اند این مدل به دوربینی قابل‌اعتمادتر، پخته‌تر و کاربردی‌تر تبدیل شود. کیفیت رنگ، داینامیک رنج، فایل RAW قدرتمند و بهبود محسوس اتوفوکوس، این دوربین را به یکی از بهترین گزینه‌ها برای عکاسانی تبدیل می‌کند که می‌خواهند وارد دنیای مدیوم‌فرمت فوجی‌فیلم شوند.

منبع: https://www.thephoblographer.com/
مترجم: ریحانه تقی یاری