مستند تحسین‌شده، عکاسان پیشگام سیاه‌پوست را گرامی می‌دارد

به گزارش اتاق روشن پرس، مایکل بلک‌شایر (Michael Blackshire)، فیلم‌ساز و عکاس ۳۲ ساله، مستندی درخشان درباره عکاسان پیشگام سیاه‌پوست در شیکاگو (Chicago) تولید کرده است که اکنون در دهه هشتم زندگی خود به سر می‌برند. مستند «صداها در آینه» (Voices in the Mirror) که به عنوان فینالیست جایزه اسکار دانشجویی (Student Academy Award) در سال ۲۰۲۶ شناخته می‌شود، روایتگر مصاحبه‌های عمیق و شنیدنی با دو عکاس خبری کهنه‌کار، یعنی اووی کارتر (Ovie Carter) و باب بلک (Bob Black) است. بلک‌شایر با اشاره به ضرورت توجه بیشتر به این اسطوره‌ها می‌گوید: «احساس می‌کردم که در کلاس‌های فتوژورنالیسم یا عکاسی خبری، آن‌طور که شایسته است از اووی کارتر و باب بلک یاد نمی‌شود و این داستان، روایتی ناگفته از تاریخ سیاه‌پوستان، تاریخ عکاسی خبری و دوران طلایی روزنامه‌نگاری مکتوب است که باید بازگو می‌شد.»

اووی کارتر (Ovie Carter) که اکنون ۸۰ سال دارد، در سال ۱۹۷۵ به همراه ویلیام مولن (William Mullen)، خبرنگار شیکاگو تریبیون (Chicago Tribune)، برای مجموعه گزارش‌های تأثیرگذارشان با عنوان «چهره‌های گرسنگی» (The Faces of Hunger)، برنده جایزه پولیتزر (Pulitzer Prize) در بخش گزارش‌های بین‌المللی شد؛ او که بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۴ در شیکاگو تریبیون فعالیت می‌کرد، مفهوم جدیدی از سرمقاله‌های تصویری را بنیان نهاد. کارتر علاوه بر دریافت جایزه معتبر پولیتزر، افتخارات متعددی از «ورلد پرس فوتو» (World Press Photo)، انجمن ملی روزنامه‌نگاران سیاه‌پوست (NABJ) و باشگاه مطبوعات خارجی آمریکا دریافت کرده است. از سوی دیگر، باب بلک (Bob Black) ۸۷ ساله، که سابقه درخشان فعالیت در «شیکاگو دیفندر» (Chicago Defender) از سال ۱۹۶۵ و «شیکاگو سان-تایمز» (Chicago Sun-Times) از سال ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۶ را در کارنامه دارد، نه تنها برنده جایزه ورلد پرس فوتو است، بلکه یکی از بنیان‌گذاران «گروه ویژه بصری» (Visual Task Force) در NABJ و از پایه‌گذاران «اتحاد عکاسان آفریقایی-آمریکایی شیکاگو» (CAAAP) محسوب می‌شود.

مایکل بلک‌شایر که در دسامبر ۲۰۲۵ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته عکاسی خبری از دانشگاه اوهایو (Ohio University) دریافت کرده است، پیش‌تر تحصیلات خود را در دانشگاه کنتاکی غربی (University of Western Kentucky) به پایان رسانده بود. این مستندساز ساکن لس‌آنجلس (Los Angeles)، تجربیات ارزشمندی در عکاسی خبری از طریق دوره‌های کارآموزی در رسانه‌های معتبری همچون لس‌آنجلس تایمز (Los Angeles Times)، آتلانتا ژورنال کانستیتوشن (The Atlanta Journal Constitution) و واشینگتن پست (The Washington Post) کسب کرده است. بلک‌شایر در توصیف تجربه فیلم‌برداری این مستند می‌گوید: «زمانی که در شیکاگو تریبیون کارآموز بودم، با دیدن عکس‌های کارتر پی بردم که باید داستان زندگی او را روایت کنم؛ اما چیزی که در طول فیلم‌برداری مرا شگفت‌زده کرد، قدرت حافظه فوق‌العاده کارتر و بلک بود که با جزئیاتی دقیق، ماموریت‌های کاری خود از اوایل دهه ۱۹۷۰ را بازگو می‌کردند.»

عنوان مستند بلک‌شایر، یعنی «صداها در آینه»، ادای احترامی به گوردون پارکز (Gordon Parks)، عکاس، فیلم‌ساز و موسیقیدان افسانه‌ای است که خاطرات خود را در سال ۱۹۹۰ با همین نام منتشر کرده بود. این مستند تنها یک ثبت تاریخی نیست؛ بلکه پیامی مهم برای زمانه ما دارد. بلک‌شایر در پایان تأکید می‌کند: «عکاسی ثابت همیشه جایگاه ویژه‌ای در توسعه روایت‌گری و تاریخ خواهد داشت؛ مستند صداها در آینه یادآوری می‌کند که در عصر کنونی که هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) و تعدیل نیروهای رسانه‌ای به چالش‌های بزرگی بدل شده‌اند، حضور عکاسان خبری در تحریریه‌ها برای روایت صحیح داستان‌ها، بیش از هر زمان دیگری حیاتی است.»

منبع: https://petapixel.com/

مترجم: ریحانه تقی یاری