گفت‌وگو اختصاصی “اتاق روشن پرس” با ایمان صفایی، مدیر گالری «۰۰۹۸۲۱»

بازگشت به کار با یک نمایشگاه بر پایه هم‌دلی و همراهی هنرمندان

سؤال: چه شد که تصمیم گرفتید این نمایشگاه را برگزار کنید؟

ایمان صفایی:

راستش بعد از اتفاقاتی که افتاد، خیلی از گالری‌ها برای مدتی تعطیل شدند و فضای کار هنری تقریباً متوقف شد. من مدام به این فکر می‌کردم که چطور می‌توانیم دوباره برگردیم و فضای گالری را باز کنیم. ایده‌هایی جمع می‌کردم، تحقیق می‌نوشتم، اما یک‌جا به این نتیجه رسیدم که همه این‌ها می‌تواند تبدیل به یک نمایشگاه شود.

در دوره‌ای که اوضاع مناسب نبود، ما هنرمندها با هم معاشرت می‌کردیم؛ در هر شرایطی کنار هم بودیم، همدیگر را می‌دیدیم و درباره کار حرف می‌زدیم. همین جمع‌ها کم‌کم تبدیل شد به هسته نمایشگاه فعلی. با همان هنرمندهایی که در آن دوران کنار هم بودیم، تصمیم گرفتیم این نمایشگاه را برگزار کنیم.

سؤال: در این نمایشگاه چه مدیوم‌هایی ارائه شده و انتخاب هنرمندان بر چه اساس بوده است؟

صفایی:

ما یک گروه هستیم که سال‌هاست با هم کار می‌کنیم. هر کدام از هنرمندان در یک مدیوم خاص فعالیت می‌کند؛ از گرافیک گرفته تا عکاسی و مدیوم‌های دیگر. طبیعی بود که تنوع کارها در نمایشگاه هم شکل بگیرد.

برای من مهم نبود که تفکیک یا محدودیتی ایجاد کنم یا بخش‌هایی را سانسور کنم. آنچه برایم اهمیت داشت «انسان» بود؛ خود آدم‌ها با تجربه‌ها، نگاه‌ها و بیان شخصی‌شان. بنابراین انتخاب‌ها دقیقاً از دل همان جمع ریشه گرفت؛ جمعی که در آن دوران کنار هم بودیم و با همراهی هم روزها را می‌گذراندیم.

سؤال: درباره ایده اصلی نمایشگاه و عنوان آن توضیح بیشتری می‌دهید؟

صفایی:

نام نمایشگاه حاصل یک توافق جمعی بین اعضای گروه بود. به نظرم همان‌طور که در سطح بزرگ‌تر میان دولت‌ها توافق‌هایی شکل می‌گیرد، میان آدم‌ها هم همیشه نوعی «توافق نانوشته» وجود دارد؛ مخصوصاً در شرایط سخت.

ما در آن دوران، بدون اینکه از قبل برنامه‌ای داشته باشیم، کنار هم بودیم؛ معاشرت می‌کردیم، کار می‌کردیم، همدل بودیم و سعی می‌کردیم روزها را بگذرانیم و به آینده فکر کنیم. واقعیت این است که خیلی از اتفاق‌ها از اختیار ما خارج است، اما چیزی که در اختیار ماست همین کنار هم بودن است.

اگر بخواهم بگویم «سوغات» این دوره برای ما چه بوده، همان همراهی و همدلی است. در واقع کانسپت اصلی نمایشگاه هم از همین تجربه مشترک می‌آید: اینکه حضور هنرمندان کنار هم، حتی قبل از شکل‌گیری خود نمایشگاه، پیامی دارد که ارزش تبدیل شدن به یک نمایش را داشت.