گفت و گوی اختصاصی “اتاق روشن پرس” با “ریحانه شاهوردی”

سؤال: لطفاً خودتان را معرفی کنید.

ریحانه شاهوردی:

سلام عرض می‌کنم. ریحانه شاهوردی هستم، متولد سال ۱۳۸۰ در تهران. کارشناسی نقاشی را از دانشگاه الزهرا گرفتم و حدود پنج سال است که به صورت حرفه‌ای نقاشی می‌کنم. این نمایشگاه هم سومین تجربه نمایش آثار من است.

سؤال: درباره کانسپت اثرتان توضیح می‌دهید؟

شاهوردی:

در واقع این مجموعه می‌خواهد یک مفهوم کلی را بیان کند؛ اینکه همه چیز در نهایت به نوعی «یک چیز» است. به‌خصوص در این روزها که شاید خیلی از چیزها کمرنگ‌تر شده و شرایط سخت‌تری را تجربه می‌کنیم، احساس می‌کنم هنوز هم آن پیوندها و معناها وجود دارند. این ایده برای من خیلی مهم بود که نشان بدهم حتی در دوران سختی هم این ارتباط از بین نمی‌رود.

سؤال: درباره تکنیک و فضای بصری کارتان هم توضیح می‌دهید؟

شاهوردی:

موضوعی که برای من خیلی مهم بود، تجربه‌ای بود که در طبیعت داشتم. وقتی در طبیعت حضور داشتم، احساسی از خلوص و بودن را تجربه می‌کردم که شاید در شرایط دیگر کمتر پیش می‌آید. در آن لحظه‌ها احساس می‌کردم به واقعیتی که همه ما در آن حضور داریم نزدیک‌ترم و نوعی یکی شدن با جهان را تجربه می‌کنم. در این مجموعه تلاش کردم این حس را در نقاشی‌ها نشان بدهم.

سؤال: چرا این ابعاد را برای آثارتان انتخاب کردید؟

شاهوردی:

در این ابعاد می‌توانستم آزادانه‌تر کار کنم و رنگ‌هایی را که دوست دارم بهتر به کار ببرم. برای من کار کردن در ابعاد کوچک‌تر سخت‌تر است، چون محدودیت بیشتری ایجاد می‌کند. در ابعاد بزرگ‌تر امکان بیان آزادانه‌تر و حرکت بیشتر در کار برایم فراهم می‌شود.