به گزارش اتاق روشن پرس، جشنواره عکس «شمعدانی» با همت خانم لائینی، همسر جناب آقای خادم و تحت لوای موسسه فرهنگی هنری خادمین علی بن ابیطالب برگزار می‌شود. حسین کیانی، یکی از داوران این جشنواره، در گفت‌وگویی اختصاصی از روند شکل‌گیری و رشد این رویداد، ضعف‌های آموزش عکاسی و توصیه‌های خود برای ورود به بازار کار سخن گفت.
از نهال تا درخت؛ مسیر رشد جشنواره
کیانی درباره روند رشد جشنواره می‌گوید: «در ماه‌های اول، سطح شرکت‌کنندگان و کیفیت عکسها بسیار پایین بود، اما با کلاس‌هایی که برگزار کردیم و آموزش‌هایی که ارائه شد، استقبال از عکسها بهتر و بهتر شد. الان مثل درخت و نهالی بود که یک دانه کاشته شد و توسط باغبان آبیاری شد و به نظرم حالا یک درخت شده که جز جشنواره‌های شناخته‌شده است.»
او می‌افزاید: «انشالله در دوره‌های بعدی بتونیم جوایز بهتر و باارزش‌تری براش بذاریم که بیشتر استقبال بشه و عکاسان حرفه‌ای هم بهش راغب بشن. البته بیشتر بحث فرهنگی و معنویش خیلی جایگاه داره در بین مردم، چون رقم پولیش اصلاً قابل دیدن نیست.»
استمرار؛ رمز موفقیت در فعالیت‌های فرهنگی
کیانی با تأکید بر اهمیت استمرار در برگزاری چنین رویدادهایی می‌گوید: «طبق تمام تجربیاتی که همه ما در کشور عزیزمون داریم، می‌دونیم که وقتی یه کسی یه کاری رو می‌خواد شروع بکنه، معمولاً ابتدا خیلی خوبه و خیلی میره جلو، ولی معمولاً استمرار نداره. حتی بینال‌های عکاسیمون که توی موزه هنرهای معاصر اول سالیانه برگزار می‌شد، بعد دوسالانه شد و الان چندین ساله برگزار نمی‌شه. اما خانم لاینی با استمرار و استقامت خود باعث شدند این جشنواره آهسته‌آهسته جا بیفته و الان یه جشنواره معروف بشه.»
چالش‌های برگزاری؛ از قطعی اینترنت تا مجوزها
کیانی درباره چالش‌های برگزاری این جشنواره می‌گوید: «در طول دو ماه و نیم همه باید عکساشونو بفرستن، بعد مشکلات قطعی اینترنت بود و ما بارگذاری‌هامون داخل سایت هست یا سایت قطع بود یا هاست به ما نمی‌دادند. برای گرفتن مجوزها خیلی اذیت شدیم و مردم هم اذیت می‌شدن. طراحی خود سایت یه مقوله‌ای بود که از سال‌های اول که شروع شد، اینقدر هی همش بهینه‌ش کردیم و هر روز آپدیتش کردیم. اولش یوزر فرندلی نبود و مردم نمی‌تونستن با سایت ارتباط برقرار کنند، ولی به مرور زمان بهتر شد.»
ضعف آموزش فنی دانشجویان در عصر اطلاعات
کیانی که ۳۰ سال سابقه عکاسی صنعتی، تبلیغاتی و پرتره دارد، درباره وضعیت آموزش عکاسی می‌گوید: «نکته‌ای که الان خیلی دارم می‌بینم تو جامعه دانشجویی اینه که بچه‌ها هم خیلی بیگانه‌اند با جزئیات و از لحاظ فنی خیلی ضعیف هستند. نکته‌ای که خیلی مهمه اینه که باید خیلی نکات فنی‌شون رو آموزش بدن، مخصوصاً الان که عصر ارتباطات و قرن اطلاعات هست.»
او می‌افزاید: «خیلی راحت‌تر می‌تونن دسترسی به اطلاعات داشته باشند و اطلاعات خودشونو تکمیل کنند. در دوران آنالوگ و دوران ما بسیار سخت بود؛ نه کاتالوگی بود، نه بروشوری، نه اینترنتی که بتونی اطلاعاتی ازش برداشت بکنی. نکته اینه که اینقدر این چیزا کم بود که ما حریصانه برای بهتر شدن کارمون و سوادمون دنبالش می‌رفتیم. الان اینقدر منابع اطلاعاتی زیاد هست که اصلاً کسی انگار سمتش نمی‌ره. یوتیوب خودش بهترین دانشگاهه، گوگل اسکولار و جاهای دیگه بسیار اطلاعات دقیق و خوب علمی دارند.»
اهمیت چاپ کتاب عکس در عصر دیجیتال
کیانی درباره اهمیت چاپ کتاب عکس می‌گوید: «با اینکه الان دنیا همه PDF شده و شبکه‌های اجتماعی اومدن، ولی شما نسخه چاپی حتماً باید داشته باشید. یه نکته اینه که شما زمانی که چاپ رو انجام میدی، با اون نظارت و دقتی که ما می‌کنیم موقع چاپ، رنگ‌ها و کار و اون کنتراست و نور و سایه رنگ‌ها را با دقت زیاد تو عکس عین خود اصل کار پیاده می‌کنیم. ولی در شبکه‌های اجتماعی وقتی عکس منتشر می‌شه، در هر گوشی، در هر مانیتور، در هر تبلت یا لپ‌تاپی رنگ مخصوص به خودشو دیده می‌شه.»
او می‌افزاید: «اگر اینها همه کالیبره باشند و توسط دستگاه حرفه‌ای کالیبره شده باشند، رنگ واقعی و درست را همه می‌بینند. ولی اگر این اتفاق نیفتاده باشه، که معمولاً درصد کمی حرفه‌ای هستند و مانیتورهاشونو کالیبره می‌کنن، فقط اون‌ها رنگ‌های درست رو می‌بینند. این خودش یه معضله. نوع جنس و تجربه‌ای هم که کتاب عکس به انسان می‌ده خیلی متفاوت‌تر از شبکه‌های اجتماعیه، چون انگار جدی‌تر گرفته می‌شه و یه نسخه پرستیژ دارتر و یه تجربه خاصیه. این چاپ عکس و دیدن عکس در کتاب عکس.»
توصیه‌های کسب‌وکار به دانشجویان عکاسی
کیانی که سال‌ها در هیئت مدیره اتحادیه عکاسان و رئیس کمیسیون فنی این اتحادیه بوده، درباره وضعیت کسب‌وکار عکاسی می‌گوید: «این روزها با توجه به وضعیت اقتصادی نابسامان مملکت و رشد فزاینده و بی‌در و پیکر اجاره جا و اینجور چیزها، اصلاً راه‌اندازی کسب و کار را در این یکی دو سال آینده پیشنهاد نمی‌کنم، مگر اینکه چند نفر با همدیگه به صورت شریک اقدام بکنند.»
او می‌افزاید: «به لطف شبکه‌های مجازی و شبکه‌های اجتماعی، اصلاً زیاد نیاز نیست که شما حتماً برید جایی بگیرید که تجاری یا اداری باشه. شما زمانی که در منزل می‌تونید یک اتاقتو یا یه گوشه‌ای از پارکینگ یا یه گوشه‌ای از زیرزمین خونه رو تبدیلش بکنیم مثلاً به استودیو خودت، بعد می‌تونی با تبلیغ، با یاد گرفتن الگوریتم‌های اینستاگرام برای اینکه چه جوری بتونید بازدهی دیده شدن اون فیلم یا عکستون رو ببرید بالا و با استمرار که یکی از نکات مهم چه در کسب و کار چه در جذب فالوور توی اینستاگرام هست، یا شما می‌تونید الان با توجه به لطف هوش مصنوعی، به راحتی یک سایت خوب اینترنتی داشته باشید.»
دانشگاه بازار؛ تجربه‌ای که هیچ دانشگاهی نمی‌آموزد
کیانی در پایان با تأکید بر اهمیت تجربه عملی می‌گوید: «به نظر من خیلی لازمه که همه دانشجویان، حتی شده از جیبشون چیزی نذارن یا درآمدی کسب نکنن، ولی چندین سال باید تجربه شاگرد استادی رو انجام بدن. چون خط مقدم تمام کسب و کارها اینه که شما تعامل با مشتری رو بلد باشی، یاد بگیری چه جوری از توی بازار پول در بیاری، چه جوری با مشتری حرف بزنی، چه جوری برخورد بکنی. تمام اینها رو در اون دانشگاه کسب و کار، که من اسمشو گذاشتم دانشگاه بازار، شما یاد می‌گیری. ولی تو دانشگاه هیچ‌کس به شما کسب و کار و پول درآوردن رو یاد نخواهد داد و این بزرگ‌ترین مزیت بازاره.»
عکسها از: نسیم تقی خان
- نویسنده : امیر حسنی پارسا
Wednesday, 14 October , 2026