در دورانی که گوشی‌های هوشمند به دوربین‌های بسیار قدرتمندی مجهز شده‌اند و پردازش محاسباتی تصویر می‌تواند عکس‌هایی خیره‌کننده تولید کند، هنوز این پرسش مطرح است که آیا ثبت تصویر با آیفون یا گوشی هوشمند را می‌توان همان تجربه‌ای دانست که عکاس هنگام کار با یک دوربین واقعی احساس می‌کند؟ از نگاه این مقاله، مسئله نه تعداد مگاپیکسل و نه حتی کیفیت نهایی تصویر، بلکه تجربه فیزیکی و حسی عکاسی است؛ تجربه‌ای که صدای شاتر، حرکت مکانیکی آن و واکنش بدنه دوربین در هنگام ثبت عکس، بخشی از آن را شکل می‌دهد.

آیا عکاسی برای شما واقعاً «واقعی» احساس می‌شود؟

آیا عکاسی برای شما حس واقعی بودن دارد؟ آیا هنگام ثبت یک تصویر، واقعاً دوربینی که در دست گرفته‌اید اهمیت دارد؟

اگر بخواهیم کوتاه پاسخ دهیم، در بیشتر مواقع دوربین اهمیت چندانی ندارد. آیا کسی هنگام دیدن عکس‌های مشهور انسل آدامز واقعاً اهمیت می‌دهد که او دقیقاً با چه دوربینی آن تصاویر را ثبت کرده است؟ آیا وقتی تصویری تاریخی از دونالد ترامپ که گلوله به گوش او برخورد کرد را می‌بینیم، نخستین پرسش ما درباره مدل دوربین عکاس است؟

طبیعتاً نه.

آنچه اهمیت دارد این است که عکس ثبت شده است و تصویر توانسته لحظه‌ای را برای همیشه در حافظه تصویری ثبت کند.

اما ماجرا زمانی تغییر می‌کند که صحبت از احساس عکاسی کردن باشد.

دوربین یا گوشی‌ای که برای عکاسی انتخاب می‌کنید، می‌تواند در این زمینه اهمیت زیادی داشته باشد؛ زیرا نحوه تعامل شما با ابزار ثبت تصویر بخشی از تجربه عکاسی است.

در دنیای امروز، بخش بزرگی از زندگی به سمت فرهنگ «مصرف و دور انداختن» حرکت کرده است؛ از غذاهای فست‌فودی و محصولات پلاستیکی ارزان‌قیمت گرفته تا هزاران تصویری که هر روز با گوشی هوشمند ثبت می‌کنیم و اغلب دیگر هیچ‌وقت به آن‌ها نگاه نمی‌کنیم.

گوشی هوشمند به ما امکان می‌دهد در چند ثانیه عکس بگیریم، آن را منتشر کنیم و بلافاصله سراغ تصویر بعدی برویم. اما همین سرعت و سهولت می‌تواند باعث شود ارزش و معنای تجربه عکاسی برای برخی افراد کاهش پیدا کند.

چرا یک دوربین «واقعی» احساس متفاوتی ایجاد می‌کند؟

به همین دلیل است که برای بسیاری از عکاسان، استفاده از یک دوربین واقعی یا همان دوربین حرفه‌ای، مانند یک دوربین DSLR یا دوربین بدون آینه با شاتر فیزیکی، احساس کاملاً متفاوتی ایجاد می‌کند.

این تفاوت فقط به کیفیت عکس نهایی مربوط نیست.

بخشی از این تجربه به صدای واقعی شاتر و مهم‌تر از آن، به حرکت فیزیکی شاتر هنگام باز و بسته شدن مربوط می‌شود؛ حرکتی که همزمان با ثبت تصویر اتفاق می‌افتد.

این تجربه مکانیکی به عکاس یادآوری می‌کند که یک فرآیند واقعی در حال رخ دادن است.

کِر ـ چانک!

اگر با یک دوربین DSLR عکاسی کرده باشید، احتمالاً این صدا برایتان آشناست.

دوربین‌های DSLR دارای آینه هستند و حرف R در عبارت DSLR نیز به همین ساختار بازتابی یا Reflex اشاره دارد. هنگام ثبت تصویر، آینه حرکت می‌کند و شاتر نیز وارد عمل می‌شود.

این حرکت را می‌توان در بسیاری از دوربین‌های DSLR نه‌تنها شنید، بلکه تا حدی احساس کرد. در دوربین‌های فول‌فریم DSLR، به دلیل اندازه بزرگ‌تر آینه و شاتر، این تجربه مکانیکی می‌تواند حتی محسوس‌تر باشد.

صدای شاتر نیز از مدلی به مدل دیگر تفاوت دارد. برخی دوربین‌ها صدای آرام‌تری دارند و برخی دیگر هنگام ثبت عکس صدای بلندتر و مکانیکی‌تری ایجاد می‌کنند.

همین ویژگی یکی از دلایلی است که بعضی عکاسان در مقایسه میان دوربین‌های DSLR و دوربین‌های بدون آینه، همچنان تجربه DSLR را جذاب‌تر می‌دانند؛ زیرا DSLR معمولاً صدایی مکانیکی‌تر و حسی ملموس‌تر دارد.

شاتر فقط یک صدای مصنوعی نیست

دوربین‌های بدون آینه نیز، دست‌کم بسیاری از آن‌ها، همچنان از شاتر فیزیکی استفاده می‌کنند. بنابراین هنگام ثبت عکس می‌توان صدای حرکت شاتر را شنید و گاهی حرکت آن را نیز احساس کرد.

این بخش کوچکی از چیزی است که می‌توان آن را تجربه عکاسی واقعی دانست.

اما حذف شاتر فیزیکی و استفاده از شاتر الکترونیکی چه اتفاقی ایجاد می‌کند؟

شاتر الکترونیکی می‌تواند امکان عکاسی بسیار سریع‌تر را فراهم کند و در شرایطی نیز مزایای مهمی داشته باشد. دوربین حتی می‌تواند صدایی مصنوعی پخش کند تا کاربر احساس کند شاتر مکانیکی فعال شده است.

اما یک پرسش همچنان باقی می‌ماند:

وقتی هیچ حرکت فیزیکی وجود ندارد، آیا تجربه ثبت عکس همچنان همان احساس عکاسی واقعی را ایجاد می‌کند؟

این پرسشی است که پاسخ آن بیش از آنکه فنی باشد، به تجربه شخصی عکاس مربوط می‌شود.

صدای شاتر بخشی از زبان عکاسی است

البته شاترهای دوربین از ابتدا با هدف ایجاد کمترین مزاحمت طراحی شده‌اند. تولیدکنندگان تلاش می‌کنند آن‌ها را آرام‌تر، نرم‌تر و کم‌صداتر کنند تا حرکت شاتر تأثیر منفی بر کیفیت تصویر نداشته باشد.

یکی از مشکلات شناخته‌شده در عکاسی حرفه‌ای نیز لرزش شاتر یا Shutter Shock است؛ پدیده‌ای که حرکت مکانیکی شاتر می‌تواند باعث لرزش بسیار جزئی دوربین و در شرایط خاص موجب کاهش وضوح تصویر شود.

با این حال، می‌توان استدلال کرد که صدای واقعی شاتر همچنان بخشی از فرآیند عکاسی است.

فرقی نمی‌کند صدای شاتر یک دوربین یک صدای کوتاه و ظریف باشد یا یک صدای بلند و کاملاً مکانیکی؛ این صدا می‌تواند به بخشی از تجربه عکاس تبدیل شود.

حتی می‌توان از آن چیزی یاد گرفت.

همان‌طور که یک راننده باتجربه می‌تواند از صدای موتور یک خودرو متوجه شود که مشکلی در عملکرد آن وجود دارد، یک عکاس نیز با گذشت زمان می‌تواند به صدای دوربین و رفتار مکانیکی آن عادت کند و تفاوت میان عملکرد طبیعی و غیرعادی را تشخیص دهد.

آیفون چه چیزی را از تجربه عکاسی حذف می‌کند؟

اینجاست که تلفن‌های هوشمند و آیفون با یک تفاوت اساسی مواجه می‌شوند.

گوشی هوشمند برای ثبت تصویر به شاتر مکانیکی واقعی نیاز ندارد. بسیاری از گوشی‌ها از سیستم‌های کاملاً الکترونیکی برای ثبت تصویر استفاده می‌کنند و بنابراین آن حرکت مکانیکی که در یک دوربین دارای شاتر فیزیکی وجود دارد، در آن‌ها اتفاق نمی‌افتد.

ممکن است گوشی صدای مصنوعی شاتر تولید کند.

ممکن است انیمیشن ثبت عکس روی صفحه نمایش ظاهر شود.

حتی ممکن است پردازنده گوشی در چند ثانیه تصویری تولید کند که از نظر کیفیت، رنگ، دامنه دینامیکی و جزئیات از بسیاری از عکس‌های ثبت‌شده با دوربین‌های حرفه‌ای بهتر به نظر برسد.

اما هیچ‌کدام از این موارد جای حرکت فیزیکی شاتر را نمی‌گیرد.

و دقیقاً همین مسئله محور اصلی استدلال این مقاله است.

مسئله مگاپیکسل نیست

نکته مهم این است که بحث بر سر این نیست که آیفون یا گوشی هوشمند عکس‌های بدی تولید می‌کند.

برعکس، دوربین‌های گوشی‌های هوشمند امروزی از نظر کیفیت تصویر، پردازش محاسباتی، عکاسی در نور کم، HDR، هوش مصنوعی، فوکوس خودکار و ثبت جزئیات به شکل چشمگیری پیشرفت کرده‌اند.

بنابراین اگر معیار ما فقط کیفیت فایل نهایی باشد، نمی‌توان گفت یک عکس ثبت‌شده با گوشی الزاماً از یک عکس دوربین حرفه‌ای «غیرواقعی‌تر» است.

بحث درباره چیز دیگری است: احساس عکاسی کردن.

برای بعضی افراد، گرفتن گوشی، لمس صفحه و مشاهده ثبت تصویر یک تجربه کاملاً کافی و حتی لذت‌بخش است.

اما برای عکاس دیگری، در دست گرفتن دوربین، چرخاندن حلقه لنز، تنظیم دیافراگم، فشردن شاتر، شنیدن صدای مکانیکی آن و احساس واکنش بدنه دوربین، بخشی جدایی‌ناپذیر از خود عکاسی است.

شاید وقت آن باشد که یک دوربین واقعی را امتحان کنید

اگر هنگام عکاسی با تلفن همراه احساس می‌کنید تصاویر ثبت‌شده برایتان معنا و وزن چندانی ندارند، شاید مسئله کیفیت دوربین گوشی نباشد.

شاید مشکل این باشد که فرآیند عکاسی برای شما به اندازه کافی ملموس نیست.

در چنین شرایطی، شاید ارزش داشته باشد مدتی یک دوربین بدون آینه یا DSLR را امتحان کنید.

نه به خاطر مگاپیکسل بیشتر.

نه فقط به خاطر کیفیت تصویر بالاتر.

نه به خاطر اندازه حسگر.

بلکه به خاطر اینکه ببینید عکاسی با یک دوربین واقعی چه حسی دارد.

ممکن است صدای شاتر، حرکت مکانیکی دوربین و تعامل فیزیکی با ابزار باعث شود دوباره احساس کنید هر بار که دکمه شاتر را فشار می‌دهید، واقعاً در حال ثبت یک عکس هستید، نه صرفاً ذخیره کردن یک تصویر دیگر در حافظه‌ای که هزاران عکس دیگر نیز در آن گم شده‌اند.

در نهایت، شاید «عکاسی واقعی» بیش از آنکه به فناوری مربوط باشد، به رابطه انسان با ابزار و لحظه‌ای که تصمیم می‌گیرد آن را ثبت کند ارتباط داشته باشد.

منبع: https://amateurphotographer.com/

مترجم: نازنین مالکی