چند نکته کلیدی که باید درباره «بوکه» بدانید؛ فراتر از یک تاریِ ساده

بوکه واقعاً چیست؟

به زبان ساده، بوکه به کیفیت مناطق خارج از فوکوس (تار) در یک تصویر اشاره دارد. هرچند با گذشت سال‌ها، این واژه در گفتگوهای عامیانه عکاسی بیشتر برای توصیف کلیِ «منطقه تارِ پس‌زمینه» به کار می‌رود، اما درک فنی آن به شما کمک می‌کند تا کنترل بیشتری بر خروجی لنز خود داشته باشید.

۱. دیافراگم را بیش از حد نبندید

بدون شک، برای دستیابی به بهترین بوکه، نباید دیافراگم لنز را بیش از حد بست؛ در واقع در برخی موارد، نباید آن را بست. اما توجه داشته باشید که گاهی برای رسیدن به بوکه‌ی رویایی، کیفیت‌های دیگر تصویر مانند شارپنس (وضوح) یا خطاهای رنگی (Color Fringing) را قربانی می‌کنید.

• پیشنهاد حرفه‌ای: توصیه می‌کنیم دیافراگم لنز را بیش از یک پله (Stop) از بازترین حالت خود نبندید. اگر لنز شما در بازترین حالتِ خود، عمق میدانی معادل f/8 بر روی سنسور فول‌فریم ۳۵ میلی‌متری دارد، بهتر است آن را اصلاً نبندید.

۲. ترکیب‌بندی هوشمندانه برای نمایش بوکه

برای اینکه سوژه را در میان بوکه غرق کنید و همزمان آن را برجسته نگه دارید، از «قانون یک‌سوم» استفاده کنید. ترکیب‌بندی دقیق باعث می‌شود سوژه در تصویر بیش از پیش دیده شود و بیننده بلافاصله پس از درک سوژه، جذب زیباییِ بوکه‌ی پس‌زمینه شود.

«۱/۱۲۵۰ ثانیه، f/2.8، ایزو ۴۰۰. سرعت شاتر به این دلیل بسیار بالاست که عمق میدان بسیار کم است؛ بنابراین برای اینکه مطمئن شوم مقدار نورِ مناسب به سنسور می‌رسد، لازم بود با سرعت شاتر سریع‌تری عکاسی کنم.»

۳. به سوژه نزدیک شوید

این یکی از اساسی‌ترین اصول عکاسی است. عملکرد عمق میدان به گونه‌ای است که هرچه سوژه به دوربین و لنز نزدیک‌تر باشد، در یک دیافراگم مشخص، بخش کمتری از تصویر در فوکوس خواهد بود. این یعنی هرچه به سوژه نزدیک‌تر شوید، بوکه بسیار نرم‌تر و مشهودتر از زمانی خواهد بود که سوژه از شما فاصله دارد.

• مثال فنی: وقتی با f/2.8 و سرعت شاتر ۱/۱۲۵۰ ثانیه عکاسی می‌کنید، چون عمق میدان بسیار کم است، بوکه به اوج خود می‌رسد و برای ثبت نور کافی، نیاز به سرعت شاتر بالایی خواهید داشت.

منبع: https://www.thephoblographer.com/

مترجم: ریحانه تقی یاری